Τρίτη 14 Μαΐου 2019

Είναι Δημοκρατία αυτό;;;

Είναι Δημοκρατία αυτό;;;

Μικροί, μεγάλοι, μανάδες, πατεράδες, παππούδες, υποψήφιοι περιφερειάρχες και αντιπεριφερειάρχες, υποψήφιοι δήμαρχοι και αντιδήμαρχοι έως και απλοί υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι άλλα και αυτοί για τα τοπικά συμβούλια,

Έχουν ξεχυθεί σε αναζήτηση και συλλογή ψήφων.

Είναι Δημοκρατία αυτό;

Έχει κάποια σχέση με την Δημοκρατία;

Έχει κάποια σχέση με τις λειτουργίες της δημοκρατίας ;;;

Ένα αλισβερίσι ψήφων και ανταλλαγμάτων μπορεί να έχει ποτέ σχέση με την Δημοκρατία;;;

Και όλα αυτά στην χώρα που γεννήθηκε η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.






Έχει Κάποια Σχέση με την Δημοκρατία όλο αυτό;;;

Ευθυμογράφημα περί των προσεχών εκλογών
Δημήτρης Νατσιός

«Την πλιατσικολογίαν διεδέχθη η φορολογία,
και έκτοτε όλος ο περιούσιος λαός εξακολουθεί να δουλεύη
διά την μεγάλην κεντρικήν, γαστέρα, την ώτα ουκ έχουσαν».
Παπαδιαμάντης «Φόνισσα»

Οι υποψήφιοι ακολουθούν κάποιες συγκεκριμένες μεθόδους υφαρπαγής της ψήφου, οι κυριότερες των οποίων είναι οι εξής:

Πρώτον: θριαμβεύει, βρίσκεται στις καλύτερες στιγμές της, η ψηφοθηρία. Αυτήν μετέρχονται κυρίως οι ατάλαντοι, οι τυχοδιώκτες. Κληροδοτημένη από την αρχαιότητα η τακτική αυτή. Ο Πλούταρχος στα περίφημα «Πολιτικά παραγγέλματα» (802 D-E), στηλιτεύει κάποιους «άμουσους» και «άτεχνους», δηλαδή απαίδευτους και απελέκητους, υποψηφίους, που αλίευαν εκλογική πελατεία με τραπεζώματα και φαγοπότια, με χοροστάσια, με άμεσο χρηματισμό. Δεν είναι εξάλλου κρυφό ότι διακινούνται φάκελοι «ευρωγεμείς» με τους οποίους δελεάζονται οι ανεμιαίας και υδαρούς συνείδησης ψηφοφόροι. Γενικώς η ψηφοθηρία ανθεί και φέρει ψήφους πολλούς και μονάκριβους.

Δεύτερον: μέσο απόσπασης της περιποθήτου ψήφου είναι η υπενθύμιση στην εκλογική «πελατεία» κάποιας υποχρέωσης ή ενός ρουσφετιού. Νυν καιρός ανταπόδοσης της ευεργεσίας. Εδώ βέβαια ελλοχεύει ο κίνδυνος της αχαριστίας. Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη η ευγνωμοσύνη είναι αυτή που γερνάει γρηγορότερα απ’ όλα τα ανθρώπινα. «Τι γηράσκει τάχιστα;», τον ρώτησαν οι μαθητές του. «Χάριτος μνήμη» απάντησε ο μέγας φιλόσοφος.

Τρίτον: είναι η επιλογή κατάλληλων προσώπων, αυλοκολάκων, αφοσιωμένων σφουγγοκωλάριων, οι οποίοι θα αναλάβουν την «βρώμικη», την βάναυση δουλειά. Δηλαδή: αφισοκόλληση, διακίνηση προεκλογικού υλικού, προσέγγιση με πιθανά θύματα, ψηφοφόρους, περιφρούρηση, στελέχωση κομματικού κέντρου ή γιάφκας, απειλές ή υποσχέσεις σε αναποφάσιστους τενεκέδες, οργάνωση μεγαλειώδους υποδοχής στα μέρη που εξορμά ο λαοφιλής υποψήφιος, (το οποίο έχει ατονήσει κάπως σήμερα, διότι ενίοτε, αντί για κομματοτσιρίδες και λιβανωτούς, οι υποψήφιοι εισπράτουν αυγά και ντομάτες), συντονισμός χειροκροτημάτων, ζητωκραυγών, υλακών, ουρλιαχτών και χρεμετισμών των οπαδών κατά την εκφώνηση ενός βαρυσήμαντου αερογεμούς λόγου, σύμπηξη σωματοφυλακής για περιφρούρηση του λεγόμενου από τυχόν παρεκτρεπόμενους αντιπάλους ή αβόλευτους οπαδούς και λοιπά συμπαρομαρτούντα. Οι εν λόγω παρακεντέδες είναι απαραίτητοι,  δορυφορούν τον εθνοσωτήρα, είναι πιστοί άχρι θανάτου. (Οι λεγόμενοι και «χρήσιμοι ηλίθιοι»).


ολοκληρο το αρθρο εδω











Η δημοκρατία δεν είναι συνταγή, είναι κοινωνικό κατόρθωμα


Πανούργος απατεωνία
Χρήστος Γιανναράς
13 May 2019

Η δημοκρατία δεν είναι συνταγή, είναι κοινωνικό κατόρθωμα.

Μπορεί να διαθέτει μια χώρα όλα τα «υλικά» της συνταγής για δημοκρατία: σύνταγμα, εκλογές, κοινοβούλιο, Πρόεδρο Δημοκρατίας, Συμβούλιο Επικρατείας, ελευθεροτυπία – αλλά να μην έχει δημοκρατία. Αυτή την καταπληκτική απατεωνία μπορεί να την πετύχει μόνο το καθεστώς της κομματοκρατίας.

Οι βασικοί μοχλοί της καθεστωτικής αυτής τυραννίας είναι: το πελατειακό κράτος (ρουσφέτι), η υποταγή της τοπικής αυτοδιοίκησης στον κομματισμό, η εξαγορά του συνδικαλισμού από τα κόμματα, η κομματικοποίηση των φοιτητικών νεολαιών, ο διορισμός από την κυβέρνηση της ηγεσίας των Δικαστικών Λειτουργών, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, σύσσωμου του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου.

Δυνατότητες αποτίναξης του ζυγού της κομματοκρατίας μάλλον δεν υπάρχουν. Μόνο λαϊκές εξεγέρσεις με μακρά αντοχή συνέπειας: Πεντακόσιες χιλιάδες πολίτες στην Πλατεία Συντάγματος, αμετακίνητοι μέρα-νύχτα, μέχρι να γίνει δεκτό το ένα αίτημα: Υπηρεσιακή κυβέρνηση «τεχνοκρατών» με ετήσια προθεσμία, που θα ετοιμάσει συνταγματική αναθεώρηση καταλυτική της κομματοκρατίας.

Τέτοιες εξεγέρσεις δεν σχεδιάζονται, δεν υποδείχνονται, δεν επιβάλλονται. Γεννιούνται. Η γέννησή τους είναι συνάρτηση της κατά κεφαλήν καλλιέργειας ενός λαού. Γι’ αυτό και πρώτη μέριμνα της κομματοκρατίας είναι η μέγιστη δυνατή υποβάθμιση σχολείου και πανεπιστημίου, η μεθοδική εξηλιθίωση του τεράστιου πλήθους με την τηλεθέαση. Και η θεσμική θρησκειοποίηση του εκκλησιαστικού γεγονότος.


ολοκληρο το αρθρο εδω








Τρίτη 7 Μαΐου 2019

Η Αμυντική Βιομηχανία της Γείτονος έχει Απογειωθεί

Τεθωρακισμένα,

Φρεγάτες,

Αντιαεροπορικά Συστήματα,

Βλήματα κατά πλοίων Atmaca,

Πυραυλική τεχνολογία,

Γράφει ο Δρ Θεοφάνης Α. Τσαπικούνης

Το τακτικό βλήμα εδάφους-εδάφους Bora-1 μέγιστου βεληνεκούς 280 χιλιομέτρων βρίσκεται σε υπηρεσία από τον Τουρκικό Στρατό, ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται το πρόγραμμα ανάπτυξης της έκδοσης Bora-2 με μεγαλύτερο βεληνεκές,

Σχεδίαση και ανάπτυξη βλημάτων αέρος-αέρος Bozdoğan
και Gökdoğan, μέσου-μεγάλου βεληνεκούς και μικρού βεληνεκούς, αντίστοιχα, είναι ανάλογα των αμερικανικών AIM-120 AMRAAM και AIM-9 Sidewinder,

Το ελαφρύ άρμα μάχης TULPAR με πυροβόλο των 105 χιλιοστών επί πύργου μάχης Cockerill-3105,

Το ελαφρύ τεθωρακισμένο όχημα Akrep ΙΙ με πυροβόλο των 30 χιλιοστών.
Το μη-επανδρωμένο χερσαίο όχημα Demirhan με πολυβόλο των 12,7mm χιλιοστών.
Το νέο αμφίβιο τεθωρακισμένο όχημα ZAHA του Τουρκικού Στρατού, σχεδίασης και ανάπτυξης της FNSS,

Το κατευθυνόμενο πυρομαχικό Yatagan των 40 χιλιοστών μπορεί να χρησιμοποιηθεί από οποιονδήποτε αυτόματο εκτοξευτή βομβίδων των 40 χιλιοστών,

Το νέο αντιαρματικό σύστημα CIDA αναπτύχθηκε ως αντικαταστάτης των M-72 LAW και των ERYX,

Συστήματα Ελέγχου Πυρός αυτοκινούμενων πυροβόλων,

Ελικοπτεροφόρο,

Πλοίο Γενικής Υποστήριξης,

Περιπολικό σκάφος, ανάπτυξης και σχεδίασης των ναυπηγείων TAIS,
Πλοίο αμφίβιων επιχειρήσεων, ανάπτυξης και σχεδίασης των ναυπηγείων TAIS,

Δυο UAV. Το ένοπλο UAV Karayel της Vestel και τo Anka-2 (Aksungur) της TAI μπορεί να μεταφέρει δύο (2) πυρομαχικά MAM-L, δύο (2) κατευθυνόμενες βόμβες Mk.82 των 500 λιβρών με συλλογή τροποποίησης TEBER και δύο (2) κατευθυνόμενες βόμβες Mk.82 με συλλογή τροποποίησης KGK,

Το ελικόπτερο γενικών μεταφορών T-625 Gukbey. Το επιθετικό ελικόπτερο T-129 ATAK, έκδοχο του ιταλικού A-129. Προγράμματα ελικοπτέρων με στόχο την πλήρη απεξάρτηση της από το εξωτερικό,

Αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου,

Πυρομαχικά της οικογένειας ΜΑΜ (Mini Akıllı Mühimmat) με σύστημα καθοδήγησης λέιζερ και προορίζονται για τον εξοπλισμό των UAV Bayraktar ΤΒ-2S και Anka-S,

Συστήματα προστασίας (Korkut) που προορίζεται για την προστασία των μηχανοκίνητων και τεθωρακισμένων δυνάμεων του Τουρκικού Στρατού κατά απειλών από βλήματα αέρος-εδάφους και μη-επανδρωμένων εναέριων οχημάτων,

Σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου από την Aselsan,

Γέφυρα εφόδου και υπερκέρασης ποταμών SAMUR,

To ελαφρύ τεθωρακισμένο όχημα Cobra II της Otokar,

Το νέο αντιαρματικό βλήμα TANOK της Roketsan, διαμετρήματος 120 χιλιοστών.

(πηγές)


IDEF 2019, Τα κυριότερα τουρκικά εκθέματα

Ukraine to Supply 120mm Guided Missiles to Turkey

Άγκυρα: Τουρκική λίμνη το Αιγαίο με τους S-400

«Όπλο ολέθρου» εντάσσεται στις τουρκικές τεθωρακισμένες Ταξιαρχίες στον Έβρο

Σε 1-2 το πολύ 3 χρόνια οι Ένοπλες Δυνάμεις της Γείτονος θα είναι σε θέση να συντρίψουν οτιδήποτε ελληνικό ενώ με την βοήθεια των S-400 δεν θα πετάει ούτε κουνούπι στο Αιγαίο χωρίς την άδεια τους.

Η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία τι ακριβώς παράγει;

Καναπέδες, διαφθορά, λαϊκισμό και σταρχιδισμό.
Συγγνώμη, λάθος. Αυτά τα παράγουν οι κυβερνήσεις – όλες ανεξαιρέτως – και τα νομιμοποιούν οι πολίτες σε κάθε εκλογική αναμέτρηση.

Και όποιος λέει ότι φταίνε οι ξένοι και το ευρώ είναι είτε ηλίθιος είτε βαλτός γιατί οι αιτίες του κάκου (καναπέδες, διαφθορά, λαϊκισμό και σταρχιδισμό) είναι δικά μας παράγωγα, είναι ο δικός μας τρόπος ζωής.

ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΤΕ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΕΧΕΙ ΦΤΑΣΕΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΑΣ επικαλούνται μερικοί μερικοί την αλήστου μνήμης πυθιακή φράση περί ασκών και άλλων παραπλανητικών μπαλακίων που κλυδωνίζονται άλλα δεν βυθίζονται.

Το παρακάτω άρθρο είναι ενδεικτικό

Παραλυσία και αδιαφορία στις Ένοπλες Δυνάμεις
Την ώρα που οι αδιάφοροι (ως προ την Πατρίδα) εραστές της εξουσίας περιφέρονται προς άγραν ψήφων.
Και τέτοιοι είναι όλα τα παλαιά κόμματα και το 99% των νέων πολιτικών κινήσεων.
Όλοι εμείς δηλαδή.


Άιντε Έλληνες,

Ψηφίστε για αναδρομικά, για αυξήσεις, για βολέματα, για διορισμούς, για διαπλοκή, για διαφθορά, για κομματικό και πελατειακό κράτος.

Ψηφίστε όλους αυτούς που εξυφαίνουν και συντηρούν τον λαϊκισμό, το πελατειακό κράτος και την ΜΙΖΕΡΙΑ.

Ψηφίστε όλους αυτούς που εκστομίζουν και εκτοξεύουν ψέματα και πατριωτικές ιαχές και κόρωνες. ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ. ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ.


ΠΗΓΗ









Πέμπτη 25 Απριλίου 2019

Στοχευμένες Αντιμαχίες και Κατηγορίες για τις …. Εντυπώσεις

Για να συνεχίσει να υπάρχει κράτος
http://www.yannaras.gr/gia-na-sunexisei-na-uparxei-kratos/
Christos Yiannaras | 22 Apr 2019  

Περίοδος προεκλογική. Και όσοι αλληλομαχούν για τη νομή της εξουσίας, δεν ενδιαφέρονται να εμφανίσουν έστω και ίχνη πολιτικού προγράμματος, πρόθεση μεταρρυθμιστικών πρωτοβουλιών, κάποια, προσχηματική έστω, ανησυχία για κοινωνικά προβλήματα. Μοιάζει αυτονόητο ότι οι εκλογές γίνονται μόνο για να κερδηθεί η εξουσία και η εξουσία κερδίζεται μόνο αν κερδηθούν οι εντυπώσεις.

Γι’ αυτό και μανιασμένη η ανταλλαγή απαξιωτικών χαρακτηρισμών, η προσπάθεια να σπιλωθούν οπωσδήποτε οι αντίπαλοι, έστω με αοριστολογίες και υπονοούμενα εγκλήματα καταλήστευσης του κοινωνικού χρήματος. Αδίστακτος πόλεμος εντυπώσεων.
Το πιο ποταπό και αηδές είναι ότι η αντιμαχία έχει δεδομένη, θεσμικά-νομικά εξασφαλισμένη, την ατιμωρησία κάθε εγκλήματος των αντιμαχομένων – οπωσδήποτε κάθε πολιτικού (κοινωνικού) κακουργήματος, αλλά και κάθε ποινικού (αν υπερβαθούν κάποιες κωμικές προθεσμίες). Έτσι, οι κατηγορίες που αμοιβαία εκτοξεύονται προεκλογικά ουδέποτε αφορούν κομματικές ασυδοσίες: διορισμούς στο Δημόσιο, εξωφρενικούς δανεισμούς του κράτους, υπονόμευση των θεσμών της Δικαιοσύνης, σκόπιμη ανυπαρξία Δημόσιας Τάξης, δραματική υποβάθμιση της Παιδείας, πρωτογονισμό των ΜΜΕ, εγκατάλειψη των πανεπιστημίων στις κομματικές νεολαίες και στον τραμπουκισμό.

Η προεκλογική, μανιασμένη αντιμαχία αφορά μόνο λωποδυσίες κομμάτων και κομματανθρώπων, χρηματισμό τους από τον διεθνή ή εγχώριο υπόκοσμο, κρατικές προμήθειες από το παρεμπόριο – η αμοιβαία κατασπίλωση παραμένει, πάντοτε και εκ του ασφαλούς, στο πεδίο της πρόκλησης εντυπώσεων. Καθηλώνεται έντεχνα το ενδιαφέρον των πολιτών στο πόσους και ποιους πολιτικούς εξαγόρασε η Novartis ή η Siemens, πόσους και ποιους κροίσους δημιούργησε το κλείσιμο κρατικών βιομηχανιών, με ποιας ιδιοκτησίας θαλαμηγούς ή αεροπλάνα ταξιδεύουν οι «ριζοσπάστες» της Αριστεράς, ποια μυθώδη δάνεια έδωσαν οι Τράπεζες σε αρειμάνιους Συριζαίους με δεδομένη την πτώχευση της χώρας.

Στον πόλεμο των εντυπώσεων αυτά τα θέματα ενδιαφέρουν. Κανένας δεν μιλάει για τη δημογραφική κατάρρευση του Ελληνισμού, τη χρονολογικά προβλεπόμενη πληθυσμική του εξαφάνιση. Κανένας για την επίσημα κατεστημένη στον δημόσιο βίο αγλωσσία. Κανένας για τη θεσμικά επιβεβλημένη επικυριαρχία των Ευρωπαίων «εταίρων» μας στα χώματα που, με πολύ αίμα, απελευθέρωσαν κάποτε οι πρόγονοί μας. Κανένας δεν διανοείται να θέσει, ως πολιτικό πρόβλημα, τη συντελεσμένη απώλεια της «ψυχής» μας: γλώσσας, ιστορικής συνείδησης, τρόπου αυτοδιοίκησης ή πολιτισμού μας. «Μοιάζουμε να μην ξέρουμε πια γιατί υπάρχουμε, παρά τους αιώνες και τις χιλιετίες πολιτισμού που έχουμε πίσω μας» έγραψε πρόσφατα ο Λαοκράτης Βάσσης, εμβληματική μορφή της τίμιας Αριστεράς.

Η υποταγή της πολιτικής στην ολοκληρωτική λογική του μάρκετινγκ αποκλείει ερωτήματα που βασανίζουν τους πολίτες αλλά ξεγυμνώνουν την ιδιοτέλεια των εξουσιαστών.
Στοιχειώδες για κάθε νουνεχή πολίτη το ερώτημα: Πώς να ανακάμψει η οικονομία, να χαλιναγωγηθεί η ανεργία, να ανασχεθεί η μετανάστευση, να ανασάνει η φτωχολογιά, όσο το κράτος παραμένει πελατειακό; Για να υπάρξει οργανωμένος δημόσιος τομέας στην υπηρεσία των κοινωνικών αναγκών, άτεγκτη προϋπόθεση είναι να απολυθούν εκατοντάδες χιλιάδες υπαλλήλων, που διορίστηκαν στο Δημόσιο με κομματικό ρουσφέτι και ουδέποτε αξιολογήθηκε η ποιότητά τους. Να σταματήσει, εδώ και τώρα, η συνταξιοδότηση, εκατοντάδων και πάλι χιλιάδων, που συνταξιοδοτήθηκαν σε ηλικία κάτω των πενήντα ετών. Όχι για να «τιμωρηθεί» όλος αυτός ο παρασιτικός πληθυσμός, αλλά για να μπορέσει να συνεχίσει να υπάρχει κράτος, ικανό να εγγυηθεί την επιβίωση όσων (δικαιότατα) θα απολυθούν και όσων (αξιοκρατικά) θα παραμείνουν.

Ο μόνος πολιτικός που τόλμησε να αναμετρηθεί με τέτοια προβλήματα, είναι ο Στέφανος Μάνος. Κανένα κόμμα δεν αξιοποίησε την πρόκλησή του, δεν θεώρησε ανάγκη να την επεξεργαστεί επιτελικά. Τρομάζει κανείς από την ασυνειδησία του πολιτικού προσωπικού στην Ελλάδα, την παχυδερμική ανεμελιά του. Η τόλμη μεταρρυθμιστικών τομών, με στόχο (ούτε λίγο ούτε πολύ) την «επανίδρυση του κράτους», θα μπορούσε (απολύτως ορθολογικά) να υποστηριχθεί και από την Ε.Ε. – κάποτε με επιφάσεις χαλιναγωγείται και η δολιότητα.

Όμως τα κόμματα στην Ελλάδα έχουν νεκρωμένα πολιτικά αντανακλαστικά, είναι οργανισμοί πεθαμένοι, αδύνατο να νεκραναστηθούν επιθετικές πρωτοβουλίες.
Κανένας απαξιωτικός χαρακτηρισμός δεν επαρκεί για την αποτίμηση της ευτέλειας κομμάτων και κομματανθρώπων στο ελλαδικό κρατίδιο. Συντηρούν τη διαφθορά, την ψυχοπαθολογική εξουσιολαγνεία, με πείσμα και τυφλότητα αυτοκαταστροφική. Χρόνια τώρα, έρχεται και επανέρχεται, με ποικίλες αφορμές, το πάγκοινο και λογικότατο αίτημα για περιορισμό της αναιδέστατης σπατάλης: Να περιορισθούν σε 150 οι βουλευτές, να περικοπούν δραστικά οι απολαβές τους και οι εξωφρενικές «διευκολύνσεις» που τους παρέχονται. Συνιστά αναιδέστατη πρόκληση η χρηματική επιχορήγηση των κομμάτων από τον χρεοκοπημένο κρατικό κορβανά και αφόρητη «ύβρι» η διαγραφή των τραπεζικών οφειλών τους.

Σίγουρα, με καταγγελίες και ξόρκια δεν αλλάζει τίποτα. Αν κρίνει κανείς από τα ευρωψηφοδέλτια των δύο μεγαλύτερων κομμάτων, στον βωμό της προτεραιότητας των εντυπώσεων θυσιάζονται πια ακόμα και οι στοιχειώδεις απαιτήσεις σοβαρότητας, συνέπειας και ευπρέπειας. Το πολιτικό προσωπικό της αυτοκαταστροφής μας αυτοαναπαράγεται επί τα χείρω.






Παρασκευή 19 Απριλίου 2019

Άσκοπες, ανέλπιδες εκλογές


Η α-νοησία και ευτέλεια του φαινομένου είναι ανερμήνευτο αίνιγμα. Οχι θεωρητικό, είναι αίνιγμα που το βιώνει ο λαός των Ελλήνων κατάσαρκα. Υπήρξαν και άλλες περίοδοι στην Ιστορία με καθολικευμένη τη βαρβαρότητα, σήμερα όμως η ελληνική δεν είναι μαζί με τις κοινωνίες που αντιστέκονται. Το επιμέρους σύμπτωμα χυδαίας εμπορευματοποίησης των ραδιοτηλεοπτικών «συχνοτήτων» το υφίσταται η ελλαδική κοινωνία σαν αυτονόητο «εκσυγχρονισμό».

Χρήστος Γιανναράς

Πέμπτη 18 Απριλίου 2019

Τα Πρώτα Βήματα προς την Διάλυση


Αποσπάσματα από το άρθρο με τίτλο: Αλήθεια, θέλουμε χαρισματικούς ηγέτες;

.............
...............

«Η ψήφος είναι πιο δυνατή από τη σφαίρα. Με τη σφαίρα μπορεί να σκοτώσεις τον εχθρό σου. Με την ψήφο μπορεί να σκοτώσεις το μέλλον των παιδιών σου». (Αβραάμ Λίνκολν, 1809-1865, Αμερικανός πρόεδρος)

Με συνθήματα όπως «η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες», «Εδώ και τώρα Αλλαγή», «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και «Εξω οι βάσεις του θανάτου», το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές του 1981 με ένα τεράστιο ποσοστό 48,07% και διαφορά από τη Ν.Δ. 12,2 μονάδων και από τότε άρχισε η καταστροφή της χώρας. 

Η πρώτη μεγάλη και καταστροφική αλλαγή ήλθε από το υπουργείο Εσωτερικών με υπουργό τον Μένιο Κουτσόγιωργα. Καταργήθηκαν οι Γενικοί Διευθυντές καριέρας και αντικαταστάθηκαν από διορισμένους Γενικούς Γραμματείς, συνεπικουρούμενους από τους πρασινοφρουρούς που βρίσκονταν σε παρακείμενα δωμάτια. Οποιαδήποτε απόφαση έπρεπε να έχει την έγκριση των πρασινοφρουρών. Ετσι άρχισε το γκρέμισμα της ιεραρχίας στο Δημόσιο και η απόλυτη κομματικοποίησή του.

Ακολούθησε η θεοποίηση των συνδικάτων και η απόλυτη κυριαρχία των, με σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις. Ξαναθυμίζω την Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή (ΑΤΑ) των μισθών, ανεξάρτητα από την παραγωγικότητα. Ευτυχώς, έπειτα από μερικά χρόνια ανέλαβε υπουργός Οικονομικών ο Κώστας Σημίτης και σταμάτησε τον κατήφορο. Τα αποτελέσματά του όμως ήταν ήδη φανερά στην ελληνική οικονομία. Η δραχμή έχανε την αξία της και έτσι ουσιαστικά φτωχαίναμε, χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Η ισοτιμία δολαρίου - δραχμής το 1981 ήταν 55,4 δραχμές και έφτασε το 1985 στις 138,1 δραχμές, δηλαδή υποτιμήθηκε κατά 149%! Αυτά ήταν τα αποτελέσματα της αλόγιστης οικονομικής πολιτικής.

Κάπως μετριάστηκε η κατρακύλα το 1990 όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση ο «μη χαρισματικός» Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο οποίος με την ισχνή πλειοψηφία του ενός δανεικού βουλευτή, δεν πρόλαβε να κάνει πολλά πράγματα. Σας θυμίζω ότι προσπάθησε να ιδιωτικοποιήσει τις αστικές συγκοινωνίες της Αθήνας (μεταξύ άλλων), αλλά οι συνδικαλιστές Σταμουλοκoλλάδες ξεβράκωσαν τους οδηγούς που ήθελαν να πάρουν την τύχη στα χέρια τους. Αυτή ήταν η δύναμη των συντεχνιών τότε, που συνεχίστηκε και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Τον μη χαρισματικό Μητσοτάκη διαδέχθηκε ο χαρισματικός αλλά άρρωστος Παπανδρέου και η χώρα μπήκε στον αυτόματο πιλότο με μαντζούνια και άλλες δοξασίες. Ακολούθησε το 1996 ο μη χαρισματικός Κώστας Σημίτης, ο οποίος με το «μπλοκάκι» του έβαλε τάξη στη χώρα στην πρώτη περίοδο που κυβέρνησε. Στη δεύτερη περίοδο (2000-2004) τα πράγματα χαλάρωσαν λιγάκι.

Ακολούθησε η περίοδος του (χαρισματικού;) Καραμανλή, ο οποίος μάλλον άφησε τη χώρα στον αυτόματο πιλότο που οδήγησε στα εξωφρενικά ελλείμματα. Τα υπόλοιπα είναι πολύ γνωστά. Από το 2009 παιδευόμαστε γιατί ποτέ δεν πιστέψαμε τους πραγματιστές ότι «εμείς φταίμε για τη χρεοκοπία μας», αλλά πιστέψαμε τους κατά καιρούς χαρισματικούς και τους λαοπλάνους που μας χάιδευαν τα αυτιά με ουτοπικές υποσχέσεις.

Μέχρι που πάρα πολλοί πίστεψαν τον «χαρισματικό» Τσίπρα, ο οποίος υποσχέθηκε ότι «θα καταργούσε τα μνημόνια με ένα νόμο και ένα άρθρο», ότι «ο ΕΝΦΙΑ δεν διορθώνεται αλλά καταργείται», ότι «εμείς θα βαράμε τα νταούλια και οι αγορές θα χορεύουν», 

Σύμφωνα με τους αρχαίους προγόνους μας: Εξυπνάδα που δεν συνοδεύεται από σοφία, είναι πανουργία. 

Κοροϊδεύει ασύστολα τους πάντες. Με ψέματα κατέλαβε την κυβέρνηση, με ψέματα συνεχίζει να κυβερνά και με ψέματα προσπαθεί να παραμείνει στην εξουσία. Είναι πραγματικά αδιανόητο ότι ύστερα από τέσσερα και πλέον χρόνια που ο Σύριζα κυβερνά και έχουμε διαπιστώσει ότι διακατέχεται από μια ξεπερασμένη κομμουνιστική ιδεοληψία, υπάρχουν συμπολίτες μας που εξακολουθούν να τον υποστηρίζουν.

Μας έχει ταράξει στους φόρους και στις εισφορές προκειμένου να δημιουργεί πλεονάσματα για να μοιράζει επιδόματα σε ορισμένες κατηγορίες που πιστεύει ότι είναι οι ψηφοφόροι του. Εχει αλώσει με κάθε δυνατό τρόπο το Δημόσιο και συνεχίζει τις καταστροφικές προσλήψεις ναρκοθετώντας το μέλλον της χώρας. Τίποτα όμως δεν τον νοιάζει, ούτε τον σταματά. Γνωρίζει ότι τις επόμενες εκλογές (όποτε γίνουν) θα τις χάσει με μεγάλη διαφορά και προσπαθεί να παρατείνει την παραμονή του μέχρι τη συνταγματικά επιτρεπόμενη ημερομηνία.



Αλήθεια, θέλουμε χαρισματικούς ηγέτες;
ΠΟΛΙΤΙΚΗ 14.04.2019 :


http://www.kathimerini.gr/1019386/opinion/epikairothta/politikh/alh8eia-8eloyme-xarismatikoys-hgetes