Η φενάκη των εντυπώσεων

Όταν ο λόγος κυριολεκτεί, η έκφραση «κάνω πολιτική – ασκώ πολιτική» σημαίνει: πιστοποιώ κοινά (της συλλογικότητας) προβλήματα και οργανώνω συνεργασίες (ή εντάσσομαι σε υπάρχουσες) για την αντιμετώπισή τους. Αξιολογώ την ικανότητα θεσμικών φορέων να ανταποκριθούν ή όχι στις πιστοποιημένες ανάγκες, εντοπίζω πρόσωπα και πρακτικές, ελέγχω την αξιοσύνη τους, την αποτελεσματικότητά τους.

Σήμερα η έκφραση «ασκώ πολιτική» – «κάνω πολιτική» παραπέμπει σε μάλλον διαφορετικά σημαινόμενα. Η λέξη «πολιτική» είναι πια συνώνυμη της λέξης «εξουσία», που σημαίνει επιβολή μιας άποψης – γνώμης – πρότασης, ανεξάρτητα από τα ποσοστά κοινωνικής αποδοχής της. Ακόμα και ένα κόμμα με μονοψήφιο ποσοστό εκλογικής έγκρισης των προτάσεων και προγραμμάτων του, μπορεί να εκβιάζει βασανιστικά το κοινωνικό σώμα με διαδηλώσεις, συλλαλητήρια, βανδαλισμούς – έχει την εξουσία να βασανίζει το σύνολο της κοινωνίας-πατρίδας, που του αρνήθηκε τη μονοκρατορία. Το λέμε και αυτό «πολιτική».

Christos Yiannaras | 19 Jul 2021

Η ταύτιση της πολιτικής με την εξουσία, όπως κατανοείται σήμερα, προϋποθέτει και άλλη αδιέξοδη σύγχυση: την εκδοχή της ελευθερίας ως δικαιώματος. Δεν έχω τη λαϊκή εντολή να ασκώ την πολιτική, αλλά έχω το «δικαίωμα» να διαφημίζω και να προπαγανδίζω την αποδοκιμασμένη από τον λαό πολιτική μου πρόταση. Ομως, για να λειτουργήσει ως πολιτική πρόταση η δημοκρατία, προϋποτίθεται μια αυτονόητη για όλους προϋπόθεση (conditio sine qua non): Ότι θα σέβεται και η μειοψηφία τις γνώμες-επιλογές της πλειοψηφίας.

Ο σεβασμός από τη μειοψηφία των αποφάσεων της πλειοψηφίας συνιστά το γεγονός (κατόρθωμα) της ελευθερίας. Η ελευθερία είναι γεγονός και κατόρθωμα αποδέσμευσης του ατόμου από τις απαιτήσεις των ενστίκτων, την καταδυνάστευση της ύπαρξης από τις εγωτικές ενορμήσεις. Ελευθερώνομαι από το εγώ, για να συνυπάρξω στο εμείς, στην αδέσμευτη από αναγκαιότητες σχέση-κοινωνία-συναλληλία.

Αλήθειες αυτές στοιχειώδεις, που μοιάζουν ολοκληρωτικά ξεχασμένες σήμερα. Σήμερα ζούμε στον «πολιτισμό» του «ατομικού δικαιώματος», στην απόλυτη (έμπρακτη και θεσμική) προτεραιότητα του ατόμου. Σκοπός και «νόημα» της συνύπαρξης (συλλογικότητας) είναι η κατασφάλιση των «δικαιωμάτων του ατόμου», όχι η ελευθερία των σχέσεων κοινωνίας, όχι η «πόλις», όχι η πολιτική.

Ζούμε την απώλεια του ουσιωδέστερου ανθρώπινου επιτεύγματος, αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε. Πώς καταφέραμε, ανυποψίαστοι, αυτή τη θανατερή απανθρωπία; Χάρη, μάλλον, στην εκρηκτική ανάπτυξη της τεχνουργίας των «εντυπώσεων». Προοδευτικά, με το πέρασμα των χρόνων και την εκθαμβωτική ανάπτυξη της τεχνολογίας, έχουν δημιουργηθεί δύο επίπεδα «πραγματικότητας», ασύμπτωτα, αλλά (και τα δυο) εμπειρικά: Η πραγματικότητα της αμεσότητας των σχέσεων (συνεχώς φθίνουσα) και η τεχνητή πραγματικότητα των εντυπώσεων.

Όλοι οι άνθρωποι ζούμε συγκεκριμένες ανάγκες βιοπορισμού, ασφάλειας, δημιουργικότητας, ενημέρωσης και αντίστοιχες οδυνηρές ελλείψεις και στερήσεις άκρως οδυνηρές. Κάποιοι (σαφώς οι περισσότεροι) υφίστανται εξαθλιωτικές στερήσεις, ισόβια καταδίκη στην ένδεια, στη χαμοζωή, όμως αντλούν αυτοκαταξίωση με το να μάχονται, φανατισμένα και πεισματικά, υπερασπίζοντας ένα «πολιτικό» κόμμα, μια ποδοσφαιρική ομάδα, μια θρησκευτική ιδεοληψία.

Είναι φανερό, στη δεύτερη αυτή περίπτωση, ότι η ψυχολογική ανάγκη αυτοκαταξίωσης υπερτερεί του βιολογικού ενστίκτου αυτοσυντήρησης – τα τραγικά θύματα του κομματισμού ή του «φιλαθλητικού» φανατισμού είναι άνθρωποι έτοιμοι να θυσιαστούν για το «κόμμα» τους ή την «ομαδάρα» τους. Η τυφλότητα του (βολικού για την «πολιτική») φανατισμού εξυπηρετεί πολύ πιο αποτελεσματικά την ψηφοθηρία. Ζούμε την απώλεια του ουσιωδέστερου ανθρώπινου χαρίσματος – χάσαμε την ικανότητα κριτικής αποτίμησης, ιεράρχησης και αξιολόγησης προσόντων, τα μέτρα εκτίμησης της δημιουργικής ευφυΐας, μας τέρπει η απλοϊκότητα της μετριότητας ή και της μικρόνοιας. Είναι τα χειροπιαστά αποτελέσματα της πιο μακάβριας μετάλλαξης: Υποκαθιστούμε πια, σε όλα τα επίπεδα, την πραγματικότητα με τις τεχνητές εντυπώσεις.

Οι εντυπώσεις κατασκευάζονται για να υπηρετήσουν στόχους χρηστικούς, να διευκολύνουν την ψευδαίσθηση, να πείσουν για την ατομική ωφελιμότητα. Γι’ αυτό και οι κομματικές, οι εμπορικές, οι ιδεολογικές αντιμαχίες απαιτούν μόνο την έγνοια για τα διαφημιστικά «ευρήματα» που θα εντυπωσιάσουν το ανώνυμο, απρόσωπο πλήθος. Η ραδιοτηλεοπτική γλώσσα, με πρώτο στόχο τον εντυπωσιασμό, μπορεί να σαγηνέψει μάζες με πολύ χαμηλό δείκτη ευφυΐας. Χαρακτηριστικό ότι τα κόμματα, σε κοινωνίες παρακμής, αποφεύγουν να εκλέξουν αρχηγούς προσοντούχους, επιμένουν σε μετριότητες κραυγαλέας ανεπάρκειας.

Δεν τους κάνει η Λιάνα Κανέλλη, προτιμούν τον Δημήτρη Κουτσούμπα, ενθουσιάζονται με τη Φώφη Γεννηματά, επιλέγουν τους «ολίγιστους», αφήνουν τους αστραφτερούς στο περιθώριο (Πάγκαλο, Χρύσανθο Λαζαρίδη, Άγγελο Συρίγο).

Δημόσια πρόσωπα έσβησαν με τον παραγκωνισμό τους, ενδεικτική η αχρήστευσή τους. Αλλά με αποτέλεσμα, να μην τολμάει κανείς να μετρήσει δείκτες ευφυΐας στη στελέχωση κυβερνήσεων και κομμάτων. Βυθιζόμαστε στη μικρόνοια, η αξιολόγηση της ανθρώπινης ποιότητας απουσιάζει ασφυκτικά.

http://www.yannaras.gr/phenaki-entiposewn/

 

 

Ελλάδα 2.0 και Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης

Ελληνοπερσικοί πόλεμοι. Αμφότερες οι καταβάσεις των περσών στοίχισαν σε ζωές, περιουσίες  και βιασμούς.

Στην θέση Κοκκάλια το 279 π.Χ. έγινε μία ιστορική μάχη ανάμεσα στους Αιτωλούς και τους Ευρυτάνες εναντίον των Γαλατών η έκβαση της οποίας υπήρξε καθοριστική. Από τα κόκκαλα των Γαλατών ονομάστηκε έτσι η περιοχή.

Το 279 π.χ. περίπου 200 χιλιάδες Γαλάτες με αρχηγό τον Βρέννο Β’ πραγματοποίησαν εισβολή πρώτα στην Μακεδονία και στην συνέχεια στην Θεσσαλία καταστρέφοντας τα πάντα. Τότε βλέποντας την απειλή οι ελεύθερες πόλεις της κεντρικής Ελλάδας συμμαχούν αναθέτοντας την αρχηγία του στρατού (30 χιλιάδες) στον Αθηναίο στρατηγό Κάλλιππο τον Μοιροκλέους.

Μετά οι Ρωμαίοι, μετά ο Αλάριχος, μετά οι Σαρακηνοί μετά ….

Δρ Θεοφάνης Α. Τσαπικούνης

Υπήρχαν τα βουνά και τα χωριά, τα κρυμμένα σε πλαγιές και χαράδρες και δυσεύρετα σημεία και έμενε μαγιά, βιολογική μαγιά, ανθρώπινη μαγιά. Και άντε πάλι σε μια δυο γενιές αυξανόταν ο πληθυσμός.

Σήμερα τα χωριά έχουν ερημώσει, τα βουνά βλέπουν μόνο επισκέπτες, οι ποιμένες είναι αλβανοί, οι γεννήσεις πέφτουν κατακόρυφα.

Οι Μανιάτες που δεν νικηθήκαν και δεν κατακτήθηκαν ποτέ έγιναν θυρωροί σε πολυκατοικίες και στοιβάχτηκαν σε μια συνοικία στον Πειραιά. Είναι μαγκιά να αλώσεις Μυρμιδόνες, Σπαρτιάτες και Μανιάτες. Είναι μαγκιά. Ότι δεν κατάφεραν τα όπλα το κατάφεραν οι Έλληνες πολιτικοί με τον πλήρη εκμαυλισμό συνειδήσεων με την συνεχή εγκεφαλική πυορροη που προκάλεσαν οι έντεχνες χειρουργικές επεμβάσεις των πολιτικών μέσω του λαϊκισμού και της εξαγοράς, με την συνεχή εξαγορά, ψήφος έναντι διορισμού.

Δεν έφταναν οι εξισλαμισμοί, οι απαχθέντες, οι φονευθέντες, οι πληρωσαντες τα σκλαβοπάζαρα, οι νεκροί, οι αγέννητοι νεκροί, είχαμε και τεράστιες πληθυσμιακές εξόδους προς Ευρώπη, Σκανδιναβία, ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία.

Γιατί;;; δεν μπορούσε να οργανωθεί η Γεωργία και η Βιοτεχνία;;; και να κρατήσει τον ελληνικό πληθυσμό;;;

Καταμεσής του ελληνικού εμφυλίου αποβιβάζονται πάνω από 900 εκατομμύρια δολάρια, η βοήθεια Μάρσαλ. Ακολουθούν επί δεκαετίες πακέτα αμερικανικής βοήθειας, συνάλλαγμα από την ναυτιλία, έρχεται και η ΕΕ με τα ΜΟΠ, και τα πακέτα Ντελόρ και Σαντέρ και βεβαίως με επιδοτήσεις και αποζημιώσεις και έκτακτες ενισχύσεις. Έφτασαν να έρχονται με φορτηγά τα χρήματα από την ΕΚΤ.

Σύνολο από το 1947;;; θα μας πει κάποιος πόσα χρήματα εισέρευσαν από το 1947 και εντευθεν στα ελληνικά δημόσια ταμεία; Να προσθέσουμε και τα ελληνικά φορολογικά έσοδα; και τις αποκρατικοποιήσεις; Και τα κοινωφελή ιδρύματα; Και …..

Και βεβαίως μια ακόμα μεταναστευτική έξοδο μετά τον πόλεμο και έως το 1965 και βεβαίως είχαμε και το παιδομάζωμα από τους Αριστερούς και μαζί με το μεταναστευτικό ρεύμα κάπου 1 εκατομμύριο Έλληνες (1.000.000) έφυγαν.

Σήμερα έχουμε ένα ακόμα μεταναστευτικό κύμα και κάπου 600.000 Έλληνες έφυγαν για μια καλύτερη απασχόληση και ζωή.

Έχουμε και Έλληνες που έφυγαν γιατί δεν άντεχαν τον θόρυβο, την ηχορύπανση. Ναι, ακούγεται αστείο άλλα είναι πραγματικότητα.

Δεν ξέρουμε πόσα ακριβώς δωρεάν χρήματα έχουν εισρεύσει στην Ελλάδα από το 1947. Πιθανολογώ ότι είναι πάνω από ένα τρισεκατομμύριο ευρώ σε σημερινές τιμές. 1 τρισεκατομμύριο = 1.000.000.000.000 = 1000 δισεκατομμύρια = ένα εκατομμύριο εκατομμύρια. Ασύλληπτο πόσο. Φτάνει να φτιάξεις τρεις Ελλάδας. Και να έχεις έναν πληθυσμό 30 εκατομμύρια = 30.000.000.

Ψίθυροι στον άνεμο αναφέρουν κάτι για 600 δισεκατομμύρια ευρώ παρκαρισμένα σε παράδεισους φορολογικούς (600 δισεκατομμύρια = 600.000.000.000).

Επεξηγώ τα μηδενικά γιατί η πλειονότητα των ελλήνων δεν μπορεί να κάνει την διάκριση ανάμεσα στο δισεκατομμύριο και το εκατομμύριο. Έχουμε ακούσει συχνότατα να τα μπερδεύουν. Φανταστείτε τι γίνεται με το τρις. Όλοι αυτοί που έχουν άποψη για τα κοινά δεν μπορούν να καταλάβουν την διαφορά στα μηδενικά, όλοι αυτοί που έχουν άποψη για τους ιούς και τα εμβόλια.

Αυτός είναι και ένας αλάνθαστος δείκτης της πνευματικής κατάστασης.

Οι Έλληνες πρέπει να ξεκινήσουν πάλι από το νηπιαγωγίο με παιδαγωγό, έναν παιδαγωγό τύπου Γιανναρά.

Και ερχόμαστε στο Ελλάδα 2.0 και το ταμείο Ανάκαμψης.

Πόσα είναι αυτά τα χρήματα; 37 δις περίπου. Δηλαδή πόσο % του ενός τρισεκατομμυρίου;;; Δεν κατάφεραν (δεν ενδιαφερόντουσαν είναι η σωστή λέξη) να φτιάξουν την Ελλάδα με 1 τρις, θα την φτιάξουν με 37 δις;;;

Όμως έχουν βγει όλοι οι πρωταγωνιστές της πολιτικής σκηνής και αιθεροβατούν με το Ταμείο Ανάπτυξης και παρασύρουν στο όνειρο και άλλους πολλούς, όπως τους παρέσυραν πάντα. Το όπιο σήμερα είναι η ΕΚΤ, το δωρεάν χρήμα της Ευρώπης. Εκμαυλίζουν και εκφυλίζουν ότι ελληνικό έχει απομείνει στα κρανία των ελλήνων. Βεβαίως, σε 100-150 χρόνια θα έχουν απομείνει μόνο τα κρανία.

Θόδωρος Σκυλακάκης: “Ιστορική πρόκληση, μοναδική ευκαιρία για τη χώρα το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας”

https://banks.com.gr/thodoros-skylakakis-istoriki-proklisi-monadiki-efkairia-gia-chora-ethniko-schedio-anakampsis-kai-anthektikotitas/?utm_source=1&utm_medium=email&utm_campaign=NEWSLETTER_13-07-2021&utm_content=title

Πανηγυρίζουν που το Ecofin έδωσε την τελική έγκριση για τo Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0». Το «Ελλάδα 2.0» - λένε - ήταν το δεύτερο Εθνικό Σχέδιο που κατατέθηκε και το τρίτο που εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αποσπώντας εξαιρετικά σχόλια για την πληρότητα και την αρτιότητά του, τόσο από ευρωπαϊκούς θεσμούς, όσο και από διεθνείς επενδυτικούς και οικονομικούς οργανισμούς και φορείς.

Ποια πληρότητα;;; εγώ που του έριξα μια ματιά είναι φλυαροφιλοσοφίες, αμπελοφιλοσοφίες  και αερολογίες.

Το Σχέδιο «Ελλάδα 2.0» περιλαμβάνει 106 επενδύσεις και 68 μεταρρυθμίσεις που περιγράφονται και κοστολογούνται με ακρίβεια σε 4.104 σελίδες και χρησιμοποιεί ευρωπαϊκούς πόρους 30,5 δις (17,8 δις ενισχύσεις και 12, 7 δις δάνεια) για να κινητοποιήσει 60 δις συνολικές επενδύσεις στη χώρα στα επόμενα πέντε χρόνια, να αυξήσει μόνιμα το ΑΕΠ κατά 7 μονάδες και να δημιουργήσει επίσης μόνιμα 180-200 χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας.

Είναι ένα Σχέδιο που σκοπεύει να οδηγήσει σε έναν θεμελιώδη οικονομικό και κοινωνικό μετασχηματισμό της χώρας, επιδρώντας καταλυτικά στην οικονομική δραστηριότητα, στις τεχνολογίες, στους θεσμούς και στις αντιλήψεις.

Με 106 επενδύσεις θα σωθεί η Ελλάδα;; μα έγιναν χιλιάδες τις προηγούμενες δεκαετίες. Τα κουφάρια στέκουν ακόμα αδιάψευστοι μάρτυρες. Οι υπερτιμολογήσεις και οι επιδοτήσεις και τα δάνεια έγιναν 4χ4, πιάτα σε σκυλάδικα, γιότ, πισίνες και ωραία πρασινοκόκκινα χαρτάκια σε φορολογικούς παράδεισους.

Με ποιους έγιναν όλα αυτά;;; με αυτούς που υπόσχονται σωτήρια και λύτρωση. Αυτοί που τα γ@μ@σ@ν όλα έρχονται τώρα σαν σωτήρες. Και το λοτζιστικ των κόμματων δεν μένει ποτέ ανεφοδίαστο. Όλο και κάποιοι πονηροέξυπνοι εντάσσονται απ ευθείας ή με εναλλακτικές διαδρομές (πρόεδροι σε πανελλαδικά σωματεία, ιδιοκτήτες ομάδων ποδοσφαίρου). Η γραμμή τροφοδοσίας δεν ξεμένει ποτέ. Νέα παιδιά εντάσσονται σε πασοκ, νδ, σύριζα, κλπ γιατί προφανώς γνωρίζουν ότι άμα πάρει το ‘πρωτάθλημα’ η ομάδα τους θα φάνε καλά.

68 μεταρρυθμίσεις;;;

Μα που έγιναν μεταρρυθμίσεις;;; στην απονομή των συντάξεων; Στην κομματική Δικαιοσύνη;;; στο μοίρασμα των οφίκιων από κάθε δήμαρχο περιφερειακή και υπουργό σε κολλητούς;;;  Ποιες μεταρρυθμίσεις;;; εκλέγεται ο Δήμαρχος και τοποθετεί οποίον θέλει όπου θέλει. Είναι δυνατόν ένα λιμενικό ταμείο να περιέρχεται στα χέρια ενός κολλητού; ενός κομματικού ακόλουθου; Ενός κουμπάρου;

Παπαγαλίζουν και πιπιλίζουν έννοιες σε ένα αμόρφωτο κοινό που ευαρεστείτε σε άρτο θέαμα, μόνο και μόνο προς εντυπωσιασμό.

Η άλωση διαρκεί ακράδαντα από το 1453. Δεν έλλειψε, δεν σταμάτησε ποτέ.

200 χρόνια ακριβώς τώρα οι πολιτικοί μας εκμαυλίζουν και εκφυλλίζουν το ελληνικό μυαλό, την ελληνική γλώσσα, τις ελληνικές ρίζες.

Κάποιοι αγωνιστήκαν το 1821 για να γίνουν κάποιοι άλλοι πολιτικοί και μετά κάποιοι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι. Και όλοι αυτοί που αγωνίστηκαν στους Βαλκανικούς πολέμους, στο ύψωμα 731, τα οχυρά μέταξα, αγωνίστηκαν για να έρθουν μετά ένας Καραμανλής, ένας Παπανδρέου, ένας Μητσοτάκης και όλες οι παραφυάδες και απολήξεις τους και να τα κάνουν ρημαδιό. Να φτιάξουν ένα κομματικό πελατειακό κράτος πλήρως εναρμονισμένο σε Σύγχρονα Φεουδαρχικά Πρότυπα. Και να μετατρέψουν την Δημοκρατία σε μπίζνες, σε μίζες, σε προμήθειες. Αυτά είναι τα παρελκόμενα του Φεουδαρχικού Συστήματος.

Όποιος περπατήσει στο 731 και τα οχυρά μέταξα θα νιώσει τις σύγχρονες Θερμοπύλες, θα δακρύσει καθώς θα αντιλαμβάνεται τι σημαίνει γενναιότητα, τι σημαίνει παλικαριά. Τι σημαίνει αυτοθυσία. Το θάρρος ζωγραφισμένο σε μπαρουτοκαπνισμένα πρόσωπα ολόιδια με αυτά στα Δερβενάκια και το Μανιάκι. Αυτοί είναι οι γνήσιοι Έλληνες. Και μετά ήρθαν οι πολιτικοί για ακόμα μια φόρα. Αυτά είναι τα γνήσια απολειφάδια. Αγωνίζονται κάποιοι για να περάνε καλά κάποιοι άλλοι και αυτό το συντηρεί ο λαός με την ψήφο του.

Και οι πολιτικοί που έχουμε 200 χρόνια τώρα έχουν προκαλέσει 5-6 αιμορραγίες, 5-6 μεταναστεύσεις. Θα ήμασταν τουλάχιστον 20 εκατομμύρια σαν λαός.

Αλλά εξακολουθούμε να επιμένουμε σε αυτούς που πριονίζουν σιγά σιγά την ιστορική μας ύπαρξη.

Ιστορικά θα επιβιώσουμε μόνο αν πάμε στα 20 εκατομμύρια σαν πληθυσμός και 450 δισεκατομμύρια (και πάνω) το ΑΕΠ με καθαρό έσοδο τα 100 δις (κατ ελάχιστο) στα δημόσια Ταμεία. Αυτό όμως επιτυγχάνεται θεσμούς, μόνο θεσμούς.

Αλλιώς πάμε στην επομένη φάση που λέγεται ΕΛΛΑΔΑ 2.0 που κατ εμε σημαίνει μια Ελλάδα με αλλοδαπούς και χωρίς Έλληνες. Ίσως, λέγω ίσως, αυτός να είναι ο στόχος του Κυριάκου, του Αλέξη, της Φώφης, του …..

Σαν Επίλογος

Θα μας πει κάποιος, στο ίδιο χρονικό διάστημα που θα λάβουμε τα 30-40 δις, πόσα;;; πόσα δις θα πληρώσουμε σε δανεικά, τόκους και επιτόκια; Δανεικά που έπαιρναν οι κυβερνώντες για να τα μοιράζουν και να συντηρούν το κομματικό πελατειακό κράτος.

Πόσα;;;;

Προφανώς είναι περισσότερα αυτά που θα πληρώσουμε από αυτά που θα πάρουμε.

 

 

Απάτη εκατομμυρίων με τις ενισχύσεις αγροτών!

Η Ελλάδα της Απάτης 

Βράζει ο αγροτικός και κτηνοτροφικός κόσμος με τα κυκλώματα που αποσπούν επιδοτήσεις μέσω ΟΠΕΚΕΠΕ (Οργανισμός Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων), εμφανίζοντας ως μισθωμένα βοσκοτόπια δημόσιες εκτάσεις ● Η περίεργη «απογείωση» του Εθνικού Αποθέματος από τα 24 εκατ. το 2019 στα 48 εκατ. το 2020, που στερεί από τους πραγματικούς αγρότες ενισχύσεις 26 εκατ. ευρώ ● Οι καταγγελίες των αγροτών, η κυβερνητική ραθυμία και η εισαγγελική παρέμβαση

Κύκλωμα επιτηδείων, σε αρκετές περιπτώσεις όχι αγροτών, θησαύριζε τουλάχιστον την τελευταία τετραετία λαμβάνοντας φουσκωμένες επιδοτήσεις από το Εθνικό Απόθεμα που καταβάλλεται μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ (Οργανισμός Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων). Το γεγονός έχουν καταγγείλει εδώ και καιρό κόμματα της αντιπολίτευσης, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝ.ΑΛΛ., αλλά και πολλοί αγροτικοί σύλλογοι και ενώσεις, ενώ η ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης έδειχνε μέχρι πρόσφατα απροθυμία να δράσει αποφασιστικά, ακόμα και σιωπηρή ανοχή στο φαινόμενο.

Μιχαήλ Άγγελος Κωνσταντόπουλος

Στα τέλη Ιουνίου ο υπουργός, Σπήλιος Λιβανός, μπλόκαρε πληρωμές ύψους 48 εκατομμυρίων ευρώ συμπληρωματικής χορήγησης από το Εθνικό Απόθεμα, εγκρίνοντας τελικά μόλις 2,5 εκατομμύρια. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες της «Εφ.Συν.», για το θέμα υπήρξε ενόχληση στο Μαξίμου και έφτασε ως τον πρωθυπουργό.

Πώς λειτουργούν

Στο Εθνικό Απόθεμα μπαίνουν όλα τα δικαιώματα ενισχύσεων κάτω των 250 ευρώ και δικαιώματα που για διάφορους λόγους χάνουν οι παραγωγοί. Μέσω του Εθνικού Αποθέματος ενισχύονται οι γεωργοί νεαρής ηλικίας έως 40 ετών, όπως και οι νεοεισερχόμενοι που άρχισαν γεωργική δραστηριότητα από το 2018. Τον Δεκέμβριο οι αγρότες όλης της χώρας έλαβαν μειωμένες έως και 15% βασικές ενισχύσεις, με τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝ.ΑΛΛ. να μιλούν από τότε για κυβερνητικά ρουσφέτια μέσω κάλυψης επιδοτήσεων μη γεωργών. Η μείωση που είχαν δει οι αγρότες στα ποσά των ενισχύσεων που έλαβαν αποδίδεται άλλωστε στην ύπαρξη περισσότερων δικαιούχων για το Εθνικό Απόθεμα.

Για να αποσπάσουν δικαιώματα μέσω του Εθνικού Αποθέματος, παραγωγοί και ψευδοπαραγωγοί χρησιμοποιούσαν στο Ε9 τους πλασματικές μισθώσεις από τρίτους που γίνονταν καταπατητές δημόσιων εκτάσεων βοσκοτόπων, οι οποίοι εμφανίζονταν ως ιδιωτικοί. Το φαινόμενο ήταν εκτεταμένο σε δηλώσεις Ε9 σε Ήπειρο-Δυτική Μακεδονία (Γράμμος), στα νησιά του Αιγαίου, στη Θράκη και σε άλλες περιοχές της Μακεδονίας, φτάνοντας ακόμα και μέσα στα γεωγραφικά όρια του κράτους της Βόρειας Μακεδονίας!

Έτσι, εκμεταλλευόμενοι «τρύπες» στο Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης και Ελέγχου (ΟΣΔΕ) του ΟΠΕΚΕΠΕ, αξιοποιώντας διευκολύνσεις από διάφορα εμπλεκόμενα άτομα (π.χ. από ορισμένα Κέντρα Υποβολής Δηλώσεων), αποσπούσαν μεγάλα ποσά από το Εθνικό Απόθεμα.

Ο μέσος όρος της επιδότησης για περίπου 600.000 παραγωγούς ανέρχεται σε περίπου 2.500 ευρώ για εκτάσεις 50-90 στρεμμάτων. Όμως, οι επιτήδειοι παραγωγοί ή ψευδοπαραγωγοί αποσπούσαν ποσά από 17.000 έως και 37.500 ευρώ, παρουσιάζοντας ότι κατέχουν νόμιμα εκτάσεις 600 έως 1.300 στρεμμάτων. Το εξοργιστικότερο για τον αγροτικό κόσμο είναι ότι αρκετοί από αυτούς δεν κάνουν καμία αγροτική εργασία, δηλώνουν τις «εκτάσεις» τους σε αγρανάπαυση (σε «καλή γεωργική κατάσταση») και αποσπούν χρηματικά ποσά που τελικά στερούνται οι πραγματικοί παραγωγοί.

Οι τρόποι δράσης

Στυγνή, αλλά «προοδευτική» απολυταρχία

Την Κυριακή 20 Ιουνίου, στις 9 το βράδυ, η ΕΡΤ2, στα πλαίσια εορτασμού των διακοσίων χρόνων από την εξέγερση των Ελλήνων για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού, παρουσίασε μιαν εκπομπή με τίτλο: «Γιατί το 21; Δώδεκα ερωτήματα». Μετά την παρακολούθησή της, ο έστω και στοιχειωδώς μελετημένος τηλεθεατής θα την τιτλοφορούσε ακριβέστερα:

«1821 – ο θρίαμβος των ξένων πρεσβειών», ή «Σύγχρονη Ελλάδα – ένα τυπικό προϊόν της αποικιοκρατίας» ή «Πώς εξαγοράζεται στον Τρίτο Κόσμο ανεπαισθήτως η ιστοριογραφία».

Χρήστος Γιανναράς

Βέβαια, μια επιφυλλίδα δεν είναι ο χώρος όπου μπορεί να συμπυκνωθεί η αναίρεση μιας τόσο καλοστημένης, χρυσοπληρωμένης κιβδηλίας. Το μόνο που μπορεί να πετύχει η επιφυλλίδα (με ελάχιστες τις πιθανότητες ευστοχίας), είναι να ενθαρρύνει το ερευνητικό ενδιαφέρον των ολίγιστων που γρηγορούν και ακόμα οδυνώνται για το εμπόριο της εξαπάτησης.

Αλλά και η «ενθάρρυνση» της τιμιότητας στη σπουδή της Ιστορίας είναι μάλλον ουτοπικό σύνδρομο αφέλειας – η πολιτική «γραμμή», στην οποία πειθαρχούσε αυστηρά η εκπομπή της ΕΡΤ, δεν άφηνε περιθώρια να ξεμυτίσει ερευνητικό ενδιαφέρον, να τεθούν ερωτήματα. Παρέθετε, με κομπασμό αυθεντίας το κρατικό (δημόσιο υποτίθεται) κανάλι, την ισοπεδωτική προπαγάνδα των «προοδευτικών δυνάμεων», της χώρας, την κυρίαρχη πια ιδεολογία που εμπεδώνεται με τα σχολικά βιβλία και την πλημμυρίδα εξαγορασμένων ραδιοτηλεοπτικών μέσων.

Προϋπέθετε η εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης, σαν στόχο της εξέγερσης των Ελλήνων το 1821, την κοινή και ομόθυμη βούλησή τους να γίνει ο Ελληνισμός (όσος οι Ευρωπαίοι θα επέτρεπαν να αποσπασθεί από τους Τούρκους) ένα «μοδέρνο» έθνος-κράτος νεωτερικού ευρωπαϊκού τύπου. Ούτε οράματα «να πάρουμε την Πόλη και την Αγια-Σοφιά» ούτε απηχήματα, έστω αμυδρά, της άλλοτε πολυεθνικής και πολυφυλετικής αυτοκρατορίας που έσωζε τη συνείδηση των στόχων πόλεως – εκκλησίας του δήμου ή των πιστών. Δηλαδή έναν άλλο πολιτισμό, κοινωνιοκεντρικό στους αντίποδες του βαρβαρικού ατομοκεντρισμού.

Η εκπομπή αποσιωπούσε, προκλητικά, «χωρίς αιδώ ή λύπην», το πώς κατανοούσαν τον ελεύθερο Ελληνισμό ο Κολοκοτρώνης και ο Μακρυγιάννης, ο Σολωμός και ο Παπαδιαμάντης, ο Καβάφης και ο Σεφέρης, ο Παπαλουκάς, ο Κων. Καραβίδας, ο Πικιώνης, ο Ελύτης, ο Τσαρούχης, ο Μάνος Χατζιδάκις. Ας επαναληφθεί εδώ, έστω για μυριοστή φορά, ότι ο Ελληνισμός είναι εξ ορισμού κοσμοπολίτης, αφορά στην πανανθρώπινη κλίμακα, δεν μπορεί να έχει ούτε την ελάχιστη σχέση με τον θρησκευτικό εθνοφυλετισμό των Εβραίων ούτε με την αξίωση βιολογικής υπεροχής των γερμανικών φύλων – Φράγκων και Αγγλοσαξόνων.

Ακόμα και ως διαφορά πολιτισμού (τρόπου ύπαρξης και συνύπαρξης) η ελληνικότητα δεν προσφέρει ερείσματα για να χαρακτηριστεί επιθετική ή υπεροπτική – χαρακτηριστικό της ελληνικότητας ήταν πάντοτε η ετοιμότητα να προσλάβει και αφομοιώσει καινούργια στοιχεία θετικού εμπλουτισμού της από οπουδήποτε. Να αφομοιώσει το καινούργιο, όχι να υποταχθεί στο φανταχτερό.

Αποφασιστική ήταν η συνάντηση του Ελληνισμού με τον Χριστιανισμό, η εκπληκτική αμοιβαία ετοιμότητα γι’ αυτή τη συνάντηση. Οι Έλληνες προσέλαβαν τον Χριστιανισμό συνεχίζοντας οργανικά τον τρόπο της αλήθειας, που ήταν όχι η ατομική κατανόηση, αλλά η μετοχή στο «κοινόν άθλημα αληθείας»: στην εκκλησία του δήμου ή των πιστών. Το κίνητρο της Επανάστασης του 1821: «για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία», η εκπομπή της ΕΡΤ ούτε καν το ανέφερε, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν το καταλάβαινε η «παρέα» που την οργάνωσε. Αγνοούσαν, ολοφάνερα και ομολογημένα, οι περιώνυμοι συντελεστές της εκπομπής, πως όταν οι Έλληνες έλεγαν «πίστη», εννοούσαν «εμπιστοσύνη» δοκιμασμένη μέσα στους αιώνες, όχι «πεποιθήσεις» ατομικών προτιμήσεων. Όταν έλεγαν «πατρίδα», αναφέρονταν σε γη πανάρχαιων προγόνων, με βωμούς και ιερά, όχι συμπτωματικό «τόπο γεννήσεως». Και όταν έλεγαν «ελευθερία», εννοούσαν σέβας και κατασφάλιση της ανυπέρβλητης γλώσσας τους, της «πόλεως» ή «αυτοδιαχειριζόμενης κοινότητας» – την ελευθερία ως άθλημα αυθυπέρβασης, όχι σαν «δικαίωμα» να λανσάρει ο καθείς το καπρίτσιο του.

Η ζημιά που έχει γίνει στην ελληνώνυμη συλλογικότητα της ντροπής σήμερα, είναι σαφέστατα ανεπανόρθωτη – κατάληξη που μόνο θλίψη και αηδία γεννάει. Και επειδή η αδιάντροπη θρασύτητα, πάντοτε, υπερ-αναπληρώνει (Overcompensation ο ψυχολογικός όρος) την κραυγαλέα συλλογική χρεοκοπία, συνεχίζει να ισχύει σαν ευχή – προσδοκία η ρήση Κωνσταντίνου Καραμανλή: «Να γίνουμε Ευρωπαίοι, για να γίνουμε επιτέλους άνθρωποι»! Με αυτή τη λογική της ανιστόρητης και τυφλής ξιπασιάς, αναθέτουμε την ευθύνη πανηγυρισμού δύο αιώνων προδοτικού εξευτελισμού μας από τους «συμμάχους» μας, στη συγγραφέα βιβλίου που τιτλοφορείται «Γιάννα».

Η κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη υποχρέωσε τον κάθε Έλληνα να παραδεχθεί ότι και η λεγόμενη «φιλελεύθερη» πολιτική παράταξη στην Ελλάδα δεν πιστεύει σε τίποτα, στοχεύει αποκλειστικά στις εντυπώσεις. Ωμός «νεορεαλισμός», απερίσκεπτος μηδενισμός, ακριβώς όπως και στην «Αριστερά» του εξηλιθιωτικού ατομοκεντρισμού και της ξιπασμένης «προόδου».

Όποιος αμφιβάλλει, ας ξαναδεί την εκπομπή: «Γιατί 21»;

http://www.yannaras.gr/stugni-alla-proodeutiki-apolutarxia/

Christos Yiannaras | 05 Jul 2021

Στις αρχές του εικοστού αιώνα ζούσαν στην Μικρά Ασία πάνω από 2.000.000

Ο απολογισμός; Στις αρχές του εικοστού αιώνα ζούσαν στην Μικρά Ασία πάνω από 2.000.000 χριστιανοί ελληνικής καταγωγής. 

Το 1924, μετά τις κρατικά οργανωμένες επιχειρήσεις μαζικής εκκαθάρισης, είχαν μείνει μόλις 120.000. Αν από τους 1.880.000, αφαιρεθούν 1.192.356 Έλληνες που διέφυγαν εκτός Τουρκίας, τότε απομένει ένας αριθμός 687.644 Ελλήνων της Μικράς Ασίας που «εκκαθαρίστηκαν» από τους Τούρκους. Από αυτούς, οι 353.000 ήταν Έλληνες του Πόντου.

https://www.enikos.gr/politics/782236/i-mavri-istoria-tis-tourkias-den-itan-mono-oi-armenioi-pou-ypesti

μετά έχουμε τα γεγονότα κατά τον β ππ

μετά το πογκρόμ του 1955

σήμερα πόσοι Έλληνες έχουν μείνει στην Μικρά Ασία;

Δεν πρέπει να υπάρχει υπερβολικά μικρή ποσότητα άνθρακα, αλλά ούτε πολύ μεγάλη.

Ερευνητές περιέγραψαν δύο μηχανισμούς «ρύθμισης» της ποσότητας του άνθρακα κατά τη δημιουργία των πλανητών, οι οποίοι κατέστησαν τη Γη κατοικήσιμη.

Πάνος Τσιμπούκης,  8 Απριλίου 2021

Ο άνθρακας είναι βασικό συστατικό της Γης και των άλλων πλανητών. Από πού όμως προήλθε και ποια είναι η απαραίτητη ποσότητα για τη δημιουργία ενός πλανήτη; Δύο πρόσφατες δημοσιεύσεις τους στις επιθεωρήσεις Science Advances και Proceedings of the National Academy of Sciences υποδεικνύουν ότι ο άνθρακας δεν προήλθε από εκεί που πίστευαν μέχρι πρότινος οι επιστήμονες.

Και τελικά από πού προήλθε;

Στην πρώτη δημοσίευση οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η πλειονότητα του άνθρακα που υπάρχει στη Γη προήλθε από το διαστρικό μέσο, από την ύλη και την ακτινοβολία δηλαδή που υπάρχουν διάχυτες στον Γαλαξία. Όπως προτείνουν για την περίπτωση της Γης, η συσσώρευση του άνθρακα συνέβη μετά τον σχηματισμό του πρωτοπλανητικού δίσκου, ενός δακτυλίου σκόνης και του αερίου που περιβάλλει τους νεογέννητους πλανήτες και τους τροφοδοτεί με υλικό. Τα συμπεράσματα αυτά έρχονται σε αντίθεση με το προηγούμενο μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο ο άνθρακας υπήρχε στα μόρια αερίου των νεφελωμάτων και έπειτα λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας συμπυκνώθηκε συμβάλλοντας στον σχηματισμό του πλανήτη.

«Το μοντέλο της συμπύκνωσης χρησιμοποιούταν επί δεκαετίες», εξήγησε η Τζάκι Λι, πρώτη συγγραφέας της δημοσίευσης, συμπληρώνοντας αναφερόμενη στη Γη ότι «το μοντέλο αυτό προτείνει ότι κατά τη διαδικασία σχηματισμού του Ήλιου, όλα τα στοιχεία από τα οποία σχηματίστηκε αργότερα ο πλανήτης εξαχνώθηκαν. Έπειτα, καθώς σχηματιζόταν ο πρωτοπλανητικός δίσκος σε χαμηλή θερμοκρασία, μερικά από αυτά τα αέρια συμπυκνώθηκαν και τροφοδότησαν τον σχηματιζόμενο πλανήτη με χημικά συστατικά». Όπως σημειώνουν ωστόσο οι επιστήμονες, το σενάριο αυτό δεν λειτουργεί με τον άνθρακα, αφού ο εξαχνωμένος άνθρακας, δηλαδή ο άνθρακας που έχει μεταβεί απευθείας από στερεό σε αέριο, δεν μπορεί να συμπυκνωθεί εκ νέου.

Η ιδανική ποσότητα

Όσο για τη δεύτερη δημοσίευση, οι επιστήμονες παρουσιάζουν αποτελέσματα που υποδεικνύουν ότι κατά τη διάρκεια του σχηματισμού των πλανητών χάνεται μία μεγάλη ποσότητα άνθρακα η οποία περιέχεται αρχικά στον πρωτοπλανητικό δίσκο. Η διαδικασία αυτή διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία της Γης ως κατοικήσιμου πλανήτη.

«Ο πλανήτης χρειάζεται τον άνθρακα ώστε να ρυθμίσει το κλίμα και να επιτρέψει την ύπαρξη της ζωής», σημείωσε ο Έντγουιν Μπέργκιν, ένας εκ των συγγραφέων της δημοσίευσης, συμπληρώνοντας ωστόσο ότι «πρόκειται για μια πολύ λεπτή διαδικασία: δεν πρέπει να υπάρχει υπερβολικά μικρή ποσότητα άνθρακα, αλλά ούτε πολύ μεγάλη». Όπως σημείωσε ο ίδιος, οι συγκεκριμένες έρευνες περιγράφουν δύο ξεχωριστές διαδικασίες απώλειας άνθρακα κατά τη δημιουργία των πλανητών και υποδηλώνουν ότι η απώλεια αυτή είχε καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση της ζωής στη Γη.

Πού θα βρείτε αρκετό άνθρακα για πλάσετε μια νέα Γη

https://www.in.gr/2021/04/08/b-science/space/pou-tha-vreite-arketo-anthraka-gia-plasete-mia-nea-gi/ 

Έτσι είναι η δημοκρατία;

Η νομοθετική λαίλαπα της κυβέρνησης εν μέσω πανδημίας που αφορά καίριους τομείς της ζωής πολυπληθών κοινωνικών ομάδων, ύστερα από απόφαση ενός και μόνον, του πρωθυπουργού, αναδεικνύει εύλογα την απορία μας: Έτσι είναι η δημοκρατία; Διότι στον ίδιο ή σε μικρότερο βαθμό αποτελεί στο διηνεκές το κύριο χαρακτηριστικό της λειτουργίας του πολιτικού συστήματος της χώρας. Ποιός είναι ο ρόλος του δήμου ώστε να χαρακτηρίζεται το πολίτευμα ως δημοκρατία; Διότι όλες οι εξελίξεις αποφασίζονται από τον ένα, τον εκάστοτε πρωθυπουργό σε σημείο ώστε το πολίτευμα της χώρας μας να συνιστά, σύμφωνα με τον Ένζο Τραβέρσο, μια «βοναπαρτιστική παρέκκλιση της εξουσίας που εγκαθιδρύει μια διαρκή κατάσταση εξαίρεσης, στην οποία τα κοινοβούλια περιορίζονται σε όργανα πρωτοκόλλησης των νόμων που έχουν αποφασιστεί από την εκτελεστική εξουσία». Η ψήφος μετατρέπεται σε λευκή επιταγή προς τον εκάστοτε  πρωθυπουργό την οποία διαχειρίζεται κατά το δοκούν, καταλήγουμε δηλαδή σε μια μορφή αυταρχισμού στο όνομα της δημοκρατίας

Μακροδημόπουλος Δημήτρης   ///   04/07/2021

Όμως είναι και μια σειρά χαρακτηριστικών του πολιτικού συστήματος στη χώρα μας που προϊδεάζουν  για αυτό το αποτέλεσμα, όπως η αναίρεση των προεκλογικών εξαγγελιών στο νομοθετικό και εκτελεστικό έργο που εξαγγέλλονται για την υφαρπαγή της ψήφου.  Χαρακτηριστική είναι η περίοδος της οικονομικής κρίσης, χωρίς η ανακολουθία λόγων και έργων να περιορίζεται σε αυτή την περίοδο. Όλες οι μνημονικές κυβερνήσεις είχαν εκλεγεί κατηγορώντας την προηγούμενη για τη μνημονική της συμμόρφωση για να ακολουθήσουν με την εκλογή τους την ίδια μνημονική οδό. Αλλά και όσες φορές η κομματική αριθμητική δεν εξασφάλιζε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αυτή σε κρίσιμες ψηφοφορίες εξασφαλίστηκε με τη μεταπήδηση βουλευτών από άλλο κόμμα, δίκην ποδοσφαιρικών ομάδων, αλλοιώνοντας τους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς των κομμάτων που καθόρισε η εκπεφρασμένη βούληση του εκλογικού σώματος.

Αλλά και η εντύπωση που έχει καλλιεργηθεί ότι στις εκλογές ψηφίζεις τον υποψήφιο της επιλογής σου αποτελεί μύθο. Διότι επιλέγεις μεταξύ των υποψηφίων που επέλεξε ο αρχηγός του κόμματος, ώστε να είναι δεσμευμένοι απέναντί του, γνωρίζουν μάλιστα ότι οποιαδήποτε παρέκκλιση θα επιφέρει τη διαγραφή τους. Γιαυτό το κοινοβούλιο είναι σε πλήρη αναντιστοιχία με την κοινωνική σύνθεση της κοινωνίας, καίτοι το πολίτευμα της χώρας χαρακτηρίζεται ως αντιπροσωπευτικό. Ποιες κοινωνικές ομάδες εκπροσωπούνται και τι ποσοστό του ελληνικού λαού εκπροσωπείται συνολικά στη Βουλή; Το σύνταγμα δεν διασφαλίζει τις διαδικασίες για την αναλογική αντιπροσώπευση της κοινωνίας στο κοινοβούλιο, των μεγάλων κοινωνικών ομάδων των αγροτών, των ιδιωτικών υπαλλήλων, των μικροεπαγγελματιών.

Παλαιότερα η συντριπτική πλειοψηφία των βουλευτών ήσαν γιατροί  μηχανικοί, δικηγόροι, εκπροσωπούσαν δηλαδή ένα ελάχιστο ποσοστό του εκλογικού σώματος. Σήμερα εκπροσωπείται ακόμη μικρότερο ποσοστό: Εκλέγονται αναγνωρίσιμοι μέσω ΜΜΕ, τηλεπαρουσιαστές, ηθοποιοί, μετεωρολόγοι, πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι κ.α.. Το αποτέλεσμα; Στην τελευταία του συνέντευξη ο πρωθυπουργός εκτίμησε ότι «έχουμε περισσότερα περιφερειακά νοσοκομεία από όσα χρειαζόμαστε», παρά την ανυπαρξία της πρωτοβάθμιας υγείας που ανέδειξε η πανδημία, που αναγκαστικά θα κατευθύνει τους ασθενείς στα ιδιωτικά θεραπευτήρια. Ποιός μπορεί να τον σταματήσει θεσμικά; Ούτε είναι τυχαίο ότι οι αναθεωρήσεις του Συντάγματος δεν αγγίζουν την ουσία του πολιτικού συστήματος.. Η κομματική αντιπαράθεση στη Βουλή επικεντρώνεται στο άρθρο 16 του Συντάγματος για τον δημόσιο χαρακτήρα της ανώτατης παιδείας που έχει καταλυθεί προ πολλού στην πράξη, αποκαλύπτοντας κάθε φορά  τον προσχηματικό χαρακτήρα της διαδικασίας. 

Υπάρχει εναλλακτική πρόταση; Ο Τόμας Τζέφερσον, ο τρίτος πρόεδρος των ΗΠΑ, πρότεινε να χωριστούν οι κομητείες σε συνοικίες, σε «στοιχειώδεις δημοκρατίες», στις οποίες ο ίδιος ο λαός, όχι μόνον οι αντιπρόσωποί του, θα μπορούσε να εκφράσει τη δημόσια ελευθερία του. Αυτό δεν ήταν πρωτοφανής καινοτομία για την Αμερική: Είχε εφαρμοστεί στο παρελθόν σε τοπικές συνελεύσεις των κωμοπόλεων μέσω των οποίων οι κάτοικοι είχαν άμεση ενεργή συμμετοχή στην αυτοδιοίκηση. Σημειώνει η Χάνα Άρεντ για τον Τόμας Τζέφερσον: «Οι περιγραφές του συστήματος των συνοικιών που έκανε, άρχιζαν πάντα υπενθυμίζοντας πώς το σθένος της (Αμερικανικής) επανάστασής στο ξεκίνημά της οφειλόταν στις "μικρές Δημοκρατίες", πώς είχαν «ωθήσει ολόκληρο το έθνος σε ενεργητική δράση» Η «δυναμική αυτής της οργάνωσης» ήταν τόσο μεγάλη, ώστε «δεν υπήρχε ούτε ένας άνθρωπος στις Πολιτείες των δήμων αυτών που το σώμα του να μην παρασύρεται σε δράση από αυτή την ορμή». Σε αντίθεση με όσα βιώνουμε σήμερα  που το σύστημα θέλει τον πολίτη απλό θεατή των εξελίξεων. Για να συμπληρώσει η Άρεντ: "Τα συνοικιακά συμβούλια προέκυψαν από ανθρώπους που απλώς ζούσαν στην ίδια γειτονιά και στη συνέχεια εξελίχτηκαν σε επαρχιακά συμβούλια και περιφερειακά συμβούλια..... Τα συμβούλια λένε: Θέλουμε να συμμετέχουμε, θέλουμε να συζητάμε, θέλουμε να φθάσει η φωνή μας στο κοινό και τέλος θέλουμε να έχουμε τη δυνατότητα να καθορίζουμε την πολιτική πορεία της χώρας μας".

Η κοινοβουλευτική δημοκρατία, όπως την βιώνουμε, έδινε απαντήσεις στο παρελθόν ως μεταβατικό πολιτικό σύστημα σε μια κοινωνία αργά εξελισσόμενη. Παρέμεινε εκεί. Σήμερα, απαιτείται μια ανώτερη έκφρασή της δημοκρατίας για να δίνει απαντήσεις στις ραγδαίες κοινωνικές εξελίξεις. Αν όσα αναφέρουν ο Τζέφερσον και η Άρεντ εφαρμόστηκαν πριν δύο και πλέον αιώνες είναι αυτονόητη η δυνατότητα υλοποίησής τους σήμερα. Πώς; Με την αξιοποίηση της τεχνολογίας Η τεχνολογία μπορεί να αξιοποιηθεί για την διεύρυνση της δημοκρατίας, διότι  μπορεί να εξασφαλίσει τη συμμετοχή όλων στη λήψη των αποφάσεων σε όλα τα επίπεδα.