Παρασκευή 6 Μαρτίου 2020

Ένας δρόμος, πολλοί θάνατοι, και ένα πολιτικό εργαλείο

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ

Πριν λίγες μέρες στην Βάρδα και στην νέα Μανωλάδα θάφτηκαν δύο νέα παιδιά, μικρότερος των 30 έκαστος.

Οποιοσδήποτε από τους τοπικούς εκλεγμένους μίλησε, έδειξε σαν υπεύθυνο την έλλειψη ενός κλειστού αυτοκινητόδρομου. Μαζεύτηκαν και διάφοροι από τους άλλους δήμους και έκλεισαν συμβολικά την εθνική ζητώντας νέο μεγάλο και κλειστό αυτοκινητόδρομο.

Το ΓΑΜΩΤΟ δεν είναι ότι κάποιοι χρησιμοποιούν τον θάνατο σαν πολιτικό εργαλείο διώχνοντας μακριά τις ευθύνες τους.

Το ΓΑΜΩΤΟ είναι ότι ένας ολόκληρος λαός ευθυγραμμίζεται με ψέματα και παραπλανήσεις κι νομιμοποιεί την πνευματική του υπνηλία και κατηφόρα.

Το ότι κατεβαίνουν την Άγιου Νικόλαου στην Βάρδα μερικοί με 150 χιλ ανά ώρα φταίει η έλλειψη κλειστού αυτοκινητόδρομου Αθήνας - Πάτρας - Πύργου;

Το ότι στην παλαιά εθνική οδό Πατρών πύργου και συγκεκριμένα στο τμήμα Βάρδας Νέας Μανωλάδας έχουν σκοτωθεί τα τελευταία 13 χρόνια πάνω από 12 νέα παιδιά, φταίει η έλλειψη κλειστού αυτοκινητόδρομου Αθήνας Πάτρας Πύργου;

Η Υπερβολική Ταχύτητα; Το Αλκοόλ; Η Έλλειψη Προσοχής; Η οδήγηση και ταυτόχρονα η αποστολή μηνύματος με το κινητό, Η Έλλειψη Ωριμότητας; Απασχόλησαν κάποιον από τους εκλεγμένους;

Η έλλειψη παιδείας, η έλλειψη οδηγικής συμπεριφορές και παιδείας, η έλλειψη ενδιαφέροντος για τα νέα παιδιά, γίνεται πολιτικό εργαλείο.

Και το κερασάκι στην τούρτα είναι : η χρήση της όποιας αναγγελίας ή εξαγγελίας για νέο αυτοκινητόδρομο από τους νυν και μελλοντικούς υποψήφιους δημάρχους. Θα πουν τότε: Είδατε; Σας φτιάχνουμε ή θα σας φτιάξουμε και νέο δρόμο.

Και θα σταματήσουν να σκοτώνονται τα νέα παιδιά στον νέο, τον τωρινό ή τον παλιό δρόμο;

Και βεβαίως την αναγγελία και εξαγγελία για νέο αυτοκινητόδρομο ας πάει να την αναφέρει στις μητέρες που έχασαν τα παιδιά τους.

Απευθύνομαι σε εσάς αγαπητοί Συμπολίτες και σας λέω με σιγουριά ότι η μόνη ελπίδα να σταματήσουν οι σκοτωμοί, να σταματήσει η απώλεια ζωών, είναι να αρχίσει ο εγκέφαλος μας να δουλεύει, το λογικό τμήμα που εδράζεται σε συγκεκριμένα εγκεφαλικά κέντρα να πάρει μπροστά και να ξεκινήσει να εργάζεται. Να μην επιτρέπει να καταπίνουμε αμάσητα τα όσα δόλια και παραπλανητικά συχνά ακούγονται.

Και όπως στην Παραβολή του Ιησού, όπου ο γεωργός στην διάρκεια της σποράς πεταει τον σπόρο με τα χέρια του και ένα μέρος του σπόρου έπεσε σε άγονο έδαφος, ένα άλλο μέρος του σπόρου έπεσε σε πετρώδες, ένα άλλο στον δρόμο αλλά και ένα άλλο σε γόνιμο έδαφος, έτσι και τα μυαλά των ανθρώπων κάποια είναι καταδικασμένα σε μόνιμο ύπνο και διαρκή κατηφόρα και η ελπίδα είναι στα γόνιμα μυαλά που πρέπει να αφυπνιστούν.

Και ας μην κάνουμε τα αντίθετα από αυτά που έλεγε ο Ισοκράτης:

Οἱ γὰρ κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον τὴν πόλιν διοικοῦντες κατεστήσαντο πολιτείαν οὐκ ὀνόματι μὲν τῷ κοινοτάτῳ καὶ πραοτάτῳ προσαγορευομένην, ἐπὶ δὲ τῶν πράξεων οὐ τοιαύτην τοῖς ἐντυγχάνουσι φαινομένην, οὐδ’ ἣ τοῦτον τὸν τρόπον ἐπαίδευε τοὺς πολίτας ὥσθ’ ἡγεῖσθαι τὴν μὲν ἀκολασίαν δημοκρατίαν, τὴν δὲ παρανομίαν ἐλευθερίαν, τὴν δὲ παρρησίαν ἰσονομίαν, τὴν δ’ ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν εὐ δαιμονίαν, ἀλλὰ μισοῦσα καὶ κολάζουσα τοὺς τοιούτους βελτίους καὶ σωφρονεστέρους ἅπαντας τοὺς πολίτας ἐποίησεν.

Εκείνοι που εκεινα τα χρόνια διοικούσαν την πόλη, δεν εγκαθιδρυσαν πολίτευμα που ειχε ονομασια προσιτη και πολύ ωραια, αλλα όμως κατά την εφαρμογη του δεν φαινοταν τετοιου ειδους σε οσους το ζουσαν, ούτε πολίτευμα που εκπαιδεύε τους πολίτες με τροπο που να θεωρούν δημοκρατία την ασυδοσία, ελευθερία την παρανομία, ισονομία την ελευθεροστομια και ευτυχια την δυνατοτητα να κανει καποιος τουτα, αντιθετα, εγκαθιδρυσαν πολίτευμα που, επειδη μισουσε και τιμωρουσε τους αθρωπους αυτου του ειδους, έκανε καλύτερους και φρονιμότερους ολους τους πολιτες

ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ, ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΙΚΟΣ, 7.20–27 §2076)

ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΣΤΕ λοιπόν στα δημαγωγικά λόγια και σχέδια των δημαγωγών.
Χρειάζεται μια γιγαντιαία προσπάθεια για να σωθεί το μέλλον μας.

Με εκτίμηση

Θεοφάνης Α. Τσαπικούνης





Σάββατο 15 Φεβρουαρίου 2020

Ο Αριστοτέλης μας λέει τι πρόκειται να συμβεί με τους Μουσουλμανικούς θύλακες

Αριστοτέλης Πολιτικά, Βιβλίο V, 1303a25-1303b

…………. στασιωτικον δε και το μη ομοφυλον, εως αν συμπνευση. ωσπερ γαρ ουδ εκ του τυχοντος πληθους πολις γιγνεται, ουτως ουδ εν τω τυχοντι χρονω. διο οσοι ηδη συνοικους εδεξαντο η εποικους, οι πλειστοι διεστασιασαν.

οιον τροιζηνιοις αχαιοι συνωκοισαν συβαριν, ειτα πλειους οι αχαιοι γενομενοι εξεβαλον τους τροιζηνιους, οθεν το αγος συνεβη τοις συβαριταις. και εν θουριοις συβαριται τοις συνοικησασιν (πλεονεκτειν γαρ αξιουντες ως σφετερας της χωρας εξεπεσον). και βυζαντιοις οι εποικοι επιβουλευοντες φωραθεντες εξεπεσον δια μαχης. και αντισσαιοι των χιων φυγαδας εισδεξαμενοι δια μαχης εξεβαλον. ζαγκλαιοι δε σαμιους υποδεξαμενοι εξεπεσον αυτοι. και απολλωνιαται οι εν τω ευξεινω ποντω εποικους επεγαγομενοι εστασιασαν. και συρακουσιοι μετα τα τυραννικα τους ξενους και τους μισθοφορους πολιτας ποιησαμενοι εστασιασαν και εις μαχην ηλθον. και αμφιπολιται δεξαμενοι χαλκιδαιων εποικους εξεπεσον υπο τουτων οι πλειστοι αυτων…………….

Δρ Θεοφάνης Α. Τσαπικούνης

(μετάφραση)
Αιτία που προκαλεί επαναστάσεις είναι και η φυλετική ανομοιογένεια του πληθυσμού. Εως ότου και ΕΑΝ επέλθει σύμπνοια. Ούτε εκ τυχαίου πληθους πόλις γίνεται ούτε και σε τυχαίο χρόνο. Και όσοι εδέχθησαν σύνοικους οι εποίκους, οι περισσότεροι επαναστάτησαν, είτε από τους μεν είτε από τους δε.

Και ακολουθούν τα παραδείγματα με τους Αχαιούς και τους Τροιζηνίους στην Συβαριν, και εν Θουριοις Συβαριται,  και Βυζαντιοις οι εποικοι επιβουλευοντες, και Αντισσαιοι των Χιων φυγαδας και Ζαγκλαιοι δε Σαμιους και Απολλωνιαται οι εν τω Ευξεινω Ποντω εποικους και Συρακουσιοι μετα τα τυραννικα  και Αμφιπολιται δεξαμενοι Χαλκιδαιων.

Και μπορούμε για του λόγου το Αληθές να φτάσουμε και εως το 1946-49.

Και  αν ομόφυλοι και ομόθρησκοι δεν μπορούν εύκολα να μονιάσουν και να ζήσουν ειρηνικά καταλαβαίνουμε τι μπορεί να συμβεί με αλλόθρησκους που (όπως φαίνεται) δεν ενσωματώνονται και επιπλέον κάποιοι διαλαλούν πίστη σε φανατισμό.

Θα μπορούσαμε να επεκταθούμε σε διεθνή παραδείγματα όπως της Ουκρανίας στην πρώην ΕΣΣΔ αλλά και πιο πρόσφατα αυτό της Γιουγκοσλαβίας και των σφαγών όπως και των εκκαθαρίσεων ανάμεσα σε χριστιανούς και μουσουλμάνους στον Νίγηρα.

Ο Αριστοτέλης μας λέει ΞΕΚΑΘΑΡΑ τι πιθανότατα πρόκειται να συμβεί με τους Μουσουλμανικούς θύλακες.

Το θέμα είναι ΕΜΕΙΣ τι θέλουμε να πιστεύουμε.






Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου 2020

Με αφορμή το βιασμό και δολοφονία της 19χρονης Τοπαλουδη

Δεν έχουμε ολοκληρωμένη γνώση και αντίληψη της ιστορίας μας και της ύπαρξης μας σαν λαός

Διάβασα μια ανάρτηση σχετικά με τα δύο νέα παιδιά που κακοποίησαν και πέταξαν ζωντανή την 19χρονη Τοπαλούδη.

Ορθώς ο συγγραφέας εκφράζει πόνο, οργή και ανανάκτηση.

Απευθυνόμενος στην καλή μου φίλη Σοφία (από τα χρόνια των σπουδών στην πανέμορφη Θεσσαλονίκη της μοναδικής Μακεδονία μας), θα ηθελα να της πω σχετικά με την ανα΄ρτηση που φέρει τον τίτλο ΤΙ ΠΑΕΙ ΛΑΘΟΣ;, τα εξής:

Δρ Θεοφάνης Α. Τσαπικούνης

Σοφούλη, δεν είναι ότι κάτι πάει λάθος. Είναι ο ανασυνδυασμός των γονιδίων που μπορεί να οδηγήσει από αγίους έως και κατά συρροή δολοφόνους. Ενδιάμεσα είναι η μεγαλύτερη πυκνότητα, η μέση συμπεριφορά δηλαδή. Όπως και στην διάνοια, λίγοι οι εξαιρετικά έξυπνοι, λίγοι και οι πνευματικά καθυστερημένοι και ενδιάμεσα η μάζα με μέση νοημοσύνη. Το πρόβλημα είναι ότι σαν χώρα χάνουμε επεισόδια και έχουμε αποσπασματική γνώση της ύπαρξη μας έως και μηδενική θα έλεγα.

Ποιοι κέρδισαν στην Σαλαμίνα, τον Μαραθώνα, στα Κοκκάλια, στα Δερβενάκια, στον Α και Β Βαλκανικό, στο Κιλκίς Λαχανά, στο ύψωμα 731, στο ΕλληνοΙταλικό μέτωπο στα βουνά της Αλβανίας;

Τέτοια παιδιά κέρδισαν μέσα από αντίξοες συνθήκες και σκληρές συγκρούσεις. Όμως όταν σκοτώνεις τον επιτιθέμενο είσαι ήρωας και όταν σκοτώνεις τον δικό σου είσαι βιαστής και δολοφόνος.

Τα όλο μυστικό είναι στο ότι δεν έχουμε ολοκληρωμένη γνώση αντίληψη της ιστορίας και της ύπαρξης μας και της Νόηση μας και των ιδιοτήτων και χαρακτηριστικών μας σαν λαός.

Δεν έχουμε Αυτογνωσία, σαν λαός.

Περάσαμε από τις σκληρές συνθήκες του Β ΠΠ και του εμφυλίου και μια περίοδο βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου ανάμεσα στο 1950 και 1981 και μετά ήρθε το πασοκ που οδήγησε στον πλήρη εκφυλισμό συνεπικουρούμενο από νδ και συριζα. Μας οδηγούν μακριά από την ιστορία μας και την συνεχεία μας σαν λαός και εμείς πάμε σαν τα πρόβατα.

Τα τελευταία χρόνια όταν βρεθώ σε χωριά και μάλιστα σε χωριά σε βουνά ζητώ από τους γεροντότερους να ‘ανοίξουν’ τα στόματα. Να αρχίσουν να μιλάνε δηλαδή φέρνοντας στο φως θαμμένες ιστορίες. Θα πάθεις πλακά ακούγοντας αυτά που έχουν να πουν. Για παράδειγμα στον εμφύλιο αν κάποιος είχε πρόβλημα με ένα γείτονα  του τραβούσε το πιστόλι και τον καθάριζε (όταν ήταν στην πλευρά των δυνατών). Σε ένα μοναστήρι (στην Κορινθία) άκουσα να μιλάνε για μια νέα κοπέλα που παρασύρθηκε με δόλο, βιάστηκε από περίπου 100 άντρες (αντάρτες) και πετάχτηκε ζωντανή σε μια τρύπα (1947-48). Στον Χελμό (1955) συναντήθηκαν δυο πρόσωπα που είχαν διάφορες, ο ένας κατέληξε σε χαράδρα και  φυσικά δεν βρέθηκε ποτέ. Το εκμυστηρεύτηκε ο δολοφόνος σε φίλο του όταν πλέον ήταν 95 χρονών και εγώ το άκουσα από τον φίλο του ο οποίος πλέον σήμερα δεν ζει. Και βεβαίως δεν κράτησα ονόματα γιατί αυτά είναι λεπτά πράγματα. Επί χούντας βασάνιζε ο αδελφός τον αδελφό και έπαθα σοκ όταν κάποιος μου εκμυστηρεύτηκε λεπτομέρειες που έλαβαν χώρα σε κρατητήρια από πρόσωπα (καταγόμενα) όχι και πολύ μακρυά απο το χωριό κου και το σπίτι μου.

Ζητούσα από παππούδες και θείους να μου λένε ιστορίες της καθημερινότητας από παλαιότερες δεκαετίες για να καταλάβω τις συνθήκες που επικρατούσαν. Φυσικά υπήρχαν ευγενικοί και φιλικοί άνθρωποι και άνθρωποι με ευαισθησίες. Όμως υπήρχαν και σκληροί άνθρωποι όπως υπάρχουν και σήμερα. Γνωρίζεις ότι όταν οι Τσέτες μπήκαν στην παραλία της Σμύρνης (1822) και άρχισαν να σφάζουν τα ελληνικά πολεμικά πλοία άνοιξαν πυρ σκοπώντας αδιακρίτως; Και ξέρεις γιατί το έκαναν; Γιατί οι Έλληνες ήταν χαμένοι από χέρι άρα σκοτώνεις και τούρκους και απαλλάσσεις τους Έλληνες από το μαρτύριο. Μπορείς εσύ να το κάνεις αυτό; Βεβαίως κάποιοι φροντίζουν να διαγράψουν την ιστορία μιλώντας για συνωστισμό.

Είμαστε σκληροί σαν έθνος και σαν λαός αλλιώς δεν θα γράφαμε σελίδες δόξης και ηρωισμού. Γιατί θεωρείς ότι υπήρξαν Ηρακλής, Αχιλλέας, Αμαζόνες και Μέγας Αλέξανδρος; Γιατί έχουμε στα γονίδια μας, έκτος του να παράγουμε αγίους και φιλοσόφους, να παράγουμε και ήρωες και λαμόγια και κλέφτες. 

Σε συνθήκες πολέμου και μάχης αυτά τα παιδιά είναι ήρωες άλλα στην καθημερινότητα δεν μπορούν να είναι κάτι άλλο αν αφεθούν στην ελεύθερη έκφραση των γονιδίων.

Και εδώ έρχεται η ΣΩΣΤΗ ΠΑΙΔΕΙΑ. Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ.

Αυτά τα δύο, η αρχαιοελληνική παιδεία με την αρετή και η παιδεία του Λόγου του Ιησού με την αγάπη μπορούν να διορθώσουν τα ‘κακώς’ κείμενα. Να καλλιεργήσουν την δύναμη και το ανυπότακτο αυτών των πρόσωπων και να το θέσουν στην υπηρεσία των υπόλοιπων συνάνθρωπων μας.

Όμως αυτό μπορεί να γίνει ΜΟΝΟ από ηγέτες που ενδιαφέρονται εφαρμόζοντας μια ΠΑΙΔΕΙΑ που μπορεί. Και σήμερα κυβερνούν συνδικαλιστές και συνεχίζουμε να δίνουμε ‘χέρι’ στην ανέλιξη και εξέλιξη συνδικαλιστών.

Και οι ηγέτες που ενδιαφέρονται σήμερα στην Ελλάδα είναι ανύπαρκτοι γιατί ενδιαφέρονται να στήσουν ένα κομματικό κράτος μοιράζοντας τα υψηλό οφιτσια (πρόεδροι οργανισμών, διοικητικά συμβούλια και θέσεις διευθυντών) σε αυτούς που αγωνιστήκαν για την νίκη του κόμματος στις εκλογές. Έχεις ιδέα πόσοι οργανισμοί κρατικοί υπάρχουν και πόσα παίρνει κάθε ΔΣ;;;; όχι βέβαια, κανείς δεν γνωρίζει.

Ο Αριστοτέλης μίλησε για την Φρουρά του Καθεστώτος. Σήμερα η Φρουρά του Καθεστώτος είναι τα υψηλά οφιτσια (κρατικοί οργανισμοί) που εκεί βολεύονται οι εκλεκτοί του κόμματος.

Και βεβαίως κατεβάζει λίγο τον φπα ή τον ενφια για να τσιμπάμε οι ιθαγενείς και να λένε: να αυτός είναι καλύτερος από τον Τσίπρα.

Και όλοι μαζί οδηγούν συντεταγμένα στον εκφυλισμό της Ελληνικής Συνείδησης και Συνέχειας
Στον εκφυλισμό του Ελληνικού Πνεύματος και Συνέχειας.

Και το επικυρώνουμε και το Νομιμοποιούμε κάθε τέσσερα χρόνια εμείς ο λαός ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΜΑΣ. Γιατί θέλουμε και εμείς, ατομικά αλλά και όλοι μαζί, ο καθένας το βόλεμα του, να καθόμαστε, να διατάζουμε, να μην εργαζόμαστε, να είμαστε αφεντικά και να πληρωνόμαστε.

Και αυτοί που εκλεγούμε είναι ΚΑΘ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΚΑΘ ΟΜΟΙΩΣΗ ΜΑΣ. Και κάθε τέσσερα χρόνια νομιμοποιούμε τον εκφυλισμό μας.

Και φταίμε εμείς. Εμείς και μόνο εμείς σαν λαός. Και μην ακούμε τα παπαγαλάκια που λένε ότι φταίει το δντ, η ντπ, η μερκελ, ο τραμπ κλπ.

ΦΤΑΙΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΜΥΑΛΑ ΣΑΝ ΛΑΟΣ.

(το άρθρο αυτό γράφτηκε σαν απάντηση σε ανάρτηση της καλής μου φίλης Σοφίας κατά την διάρκεια της επίσκεψης μου στην πολύ των σπουδών μου Θεσ/νικη για την ΑΓΡΟΤΙΚΑ)






Παρασκευή 24 Ιανουαρίου 2020

Ένας λαός εθισμένος στην τραγωδία

Κύπρος 1974 – Μάτι 2018
Ένας λαός εθισμένος στην τραγωδία.

Όταν οι τρεις μεγάλοι του δράματος, ο Αισχύλος, ο Σοφοκλής και ο Ευριπίδης, αναδείκνυαν την Τραγωδία δεν μπορούσαν να φανταστούν  ότι αυτή θα γινόταν μέρος του DNA των Ελλήνων διαχρονικά. Άντλησαν τα θέματα τους από την Μυθολογία άλλα και την Πραγματικότητα. Προέβαλαν την καθημερινότητα του ήρωα και εστίασαν στην κοινωνία των σχέσεων και το κράτος δικαίου. Ανέδειξαν  τις ανθρωπινές σχέσεις, τις αδυναμίες και επιδίωξαν τον προβληματισμό.

Δρ Θεοφάνης Α. Τσαπικούνης

Μόνο που η Τραγωδία δεν περιορίστηκε στα έργα των ποιητών άλλα έγινε συνώνυμο της ιστορικής μας πορείας. Εμφύλιοι, διχασμός και πάθη οδήγησαν στην Δύση του αρχαιοελληνικού πνεύματος για σχεδόν 2000 χρόνια. Και ξανά στην Τραγωδία με την Παλιγενεσία αρχής γενομένης με τον πρώτο εμφύλιο δύο μόλις χρόνια απο την έναρξη της επανάστασης και την φυλάκιση του Κολοκοτρώνη αργότερα.

Και περνάμε στον 20ο αιώνα. Μικρά Ασία 1922, Εμφύλιος 1946-49, Κύπρος 1074, Μάντρα 2017, Μάτι 2018. Κάθε 2-3 δεκαετίες πρέπει να ζήσουμε μια τραγωδία, πρέπει να δίνουμε υλικό και τροφή στους τραγωδούς, πρέπει να ανανεώνουμε την ανάγκη του γενετικού υλικού μας για θλίψη. Δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από την μοίρα μας.

Οι υποδομές, το πλαίσιο λειτουργιών, οι νόμοι και οι διατάξεις που διέπουν τις αρχές και τις υπηρεσίες ήταν αποτέλεσμα των 4,5 ετών διακυβέρνησης του συριζα; σαφώς και όχι. Είναι το αποτέλεσμα των κυβερνήσεων του πασοκ, της νδ και του συριζα βεβαίως.

Η τελική αντίδραση των υπηρεσιών που εμπλέκονταν σε Μάντρα και Μάτι είναι η τελική συνιστάμενη των κυβερνήσεων των τελευταίων 30 ετών άλλα και της ιδιορρυθμίας και ιστορικής πορείας ενός ολοκλήρου λαού που δεν λέει να ωριμάσει.

Σήμερα η Τραγωδία έχει όνομα. Λέγεται παραπλάνηση και πνευματική ξηρασία. Και έχει και θα έχει συνέπειες. Συνεχώς και ολοταχώς.

Ένας λαός βυθισμένος στον λαϊκισμό, ανίκανος να ξεφύγει από την νηπιακή σκέψη που τον έχουν ρίξει οι δημαγωγοί στην αρχαιότητα και οι πολιτικοί με τους συνδικαλιστές σήμερα, ένας λαός που δεν έχει το θάρρος της γνώμης του αλλά που έχει άποψη για όλα, ένας λαός αυτάρεσκος στην πνευματική ξηρασία.  

Και εκεί ανάμεσα πρόσωπα με ιδιαίτερη ικανότητα στον λόγο. Δεν λένε κάτι συγκεκριμένο, δεν λένε κάτι επί της ουσίας, δεν αναφέρονται στοχευόμενα, δεν απαντούν ευθέως. Απαντούν πλαγίως, υπεκφεύγουν, απαντούν ασχέτως, αναπτύσσουν λόγο που ουδεμία σχέση έχει με το αντικείμενο και το θέμα. Πολιτικάντηδες και πολιτικαντηδισμός.

Ένας λαός εθισμένος και εγκλωβισμένος στην Τραγωδία.





Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2020

Βάζουμε το κάρο μπροστά από το άλογο ;;;


Καθημερινή 23-12-19:   Ερχονται στην Αθήνα 2 Ιανουαρίου 2020  για να υπογραφεί απο τον Κυριάκο Μητσοτάκη  Νικο Αναστασιάδη και Μπετζαμιν Νατανιάχου η διακρατική συμφωνία για τον αγωγό EAST  MED


Σαν Ελληνας νιώθω υπερύφανος  (λίγο πράγμα το εχεις) και εαν με την βοήθεια του Θεού το εργο πραγματοποιηθεί θα ειμαι ο πρώτος που θα επενδύσω χρήματα. 

Αλλά ?

Αλλά είμαι απο γέννα πολύ συντιριτηκός σαν τον μαραγκό δυό φορές μετράη και μιά κόβει.  Κοιτάζω The facts and no't the myths .

Peter Triantafyllos
28-12-19  Toronto


Και το ερωτημά μου είναι?

Ερώτημα 1ον:  
Που θα βρεθούν τα χρήματα για ενα εργο σαν αυτό ?   Ακουσα εναν αρθιμό περίπου 7.5 δις  Δολλαρια . Αυτά τα εργα απο διάφορες καταστάσεις μέχρι να τελειώσουν η τιμή τους διπλασιάζεται.  Πόσο μάλλον εαν ο εργολάβος ειναι Ελληνας σήγουρα θα τριπλασιαστεί. 

Ερώτημα 2ον  Που θα βρούν το αέριο ? 
Yes . Που θα βρούν το αέριο ? Οι δικές μου πληροφορίες απο οτι ακούω και διαβάζω απο εγκυρους αναλυτές (proven reserves ) Αποδεδειγμένα αποθέματα (κοιτασματα ) Νοτια της Κύπρου ήταν πριν ενα χρόνο περίπου 150 τριλιον c.m.μεταξύ Κύπρου και Ισραηλ. Και κάποια τριλιον στο οικόπεδο της Αιγύπτου  η οποία Αιγυπτος δεν ενδιαφέρεται για αγωγό διότι το δικό της αέριο το υγροποιοί. 

Τώρα εχουμε 150 τριλιον c.m.αέριο μεταξύ Κύπρου και Ισραηλ. Και τα 100 τριλιον ειναι στο οικόπεδο του Ισραηλ. Η Κύπρος ειχε πέρυσι πριν ενα χρόνο   50 τριλιον c.m.αέριο. Η Ευρώπη καταναλώνη  50 τριλιον αέριο το χρόνο. Αρα η Κύπρος εχει αέριο να προμηθεύει την Ευρώπη για ενα χρόνο. 

Κάποιος θα αναρωτηθεί ? Υπάρχουν και τα Ελληνικά. Ποιά Ελληνικά ? 
Ο καλός καθηγυτής κ. Θεόδωρος Τσακίρης γράφει στην Καθημερινή 23-12-19 για την Ελληνική υφαλοκρηπίδα μεταξύ Μεγίστης - Ρόδου - και Ξεροκάμπου  Λασιθίου  οτι ειναι η πλέον ανεξερεύνητη απο άποψη σεισμογραφικών ερευνών περιοχή της Ευρώπης. 
Αρα ο διακυβενώμενος πλούτος ειναι άγνωστος.!!!

Πολλοί θα αναρωτηθούν . Και τώρα τι κάνουμε ? 
Κάλλιστα μπορούμε να σκεπτόμαστε σαν τον Καραγκιόζη. 
ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ? 
ΑΝ  ΒΡΟΥΜΕ ?
Ναι αλλά οι επαγκελματίες επενδυτές δεν συμβιβάζοντε με καραγκιοζιλίκια.  Θέλουν facts. Ενα τέτοιο εργο χρειάζεται εγγυήσεις απο της χώρες ή εταιρείες οτι θα προμηθεύουν αέριο το λιγότερο για 50 χρόνια. 

Ερώτημα  3ον     Τιμή ... Κοστος ? 
Πόσο θα κοστίζει να βγή το Ελληνικό η Κυπριακό αέριο απο τη θάλασσα ? Θα ειναι ανταγωνιστικό ?  Δεν ξέρω .  Αλλά ξέρω οτι το κάθε γεωτρύπανο κοστίζει απο 5 χιλιάδες μέχρι 5 εκατομμύρια την ημέρα.. Dollars !!!

Τώρα εχουμε και τους ανταγωνιστές. Χώρες με ιστορία και πλούσια παραγωγή. 
Οπως ρο Ιραν με αποδεδειγμένα αποθέματα 600 τριλιον. 
Το Αζερμπαϊτζαν με 700 τριλιον 
Το ΚουβεΪτ με 800 τριλιον 
Το καταρ με 1 τριλιον τριλιον 
Η ρωσσία με 1.6 τριλιον τριλιονς
Και κάποια ακόμη οπως  Ιρακ  Αυστραλια  Εμιρατα  Σαουδικη Αραβια  Καναδας  ΗΠΑ. 

Και μην ξεχνάμε την Κίνα με τα περισσότερα αποθέματα .  Αλλο εαν δεν μπορεί (απο οτι διάβασα) να τα βγάλει διότι δεν εχει την τεχνολογία. Κόστος παραγωγής απο τους ανταγωνιστές  25-50 cents to c.m. Πόσο θα κοστίζει το Ελληνικό ?

Πριν 6 μήνες περίπου και συγκεκριμένα στο ΑΝΤΕΝΑ ακουσα Ελληνα δημοσιογράφο να ρωτά τον Πρέσβη των ΗΠΑ κ. Τζεφρι Παιατ εαν και πότε θα γίνει ο αγωγός EAST  MED. Και η απάντηση του κυριου Παιατ ηταν. Τέτοια εργα τα κανονίζουν οι αγορές.  Και συμπληρώσω και εγώ. Οχι οι  ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΔΕΣ !!!

I wish  every one a HAPPY  NEW  YEAR  






Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2019

Πολιτική Σκέψη και Αντίληψη

Τι την διαμορφώνει; Ποσό απαραίτητη είναι;

Στην εποχή μας, συγκεκριμένα πρόσωπα, όχι κατ ανάγκη ειδικά ή ηθικά, έχουν αναλάβει την διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Πολιτικοί, συνδικαλιστές και δημοσιογράφοι έχουν στήσει έναν τρελό χορό σε βάρος της ελληνικής συνείδησης. Διαμορφώνουν την ελληνική εθνική συλλογική σκέψη μέσα από ένα άτυπο συντονισμό και έναν όχι απαραίτητα καθορισμένο στόχο.

Ο στόχος δεν είναι καθορισμένος, δεν έχει συγκεκριμένα πλαίσια, είναι άτυπος αλλά περιέργως εξαιρετικά σαφής. Δεν υπάρχει από πριν συνεννόηση μέσα σε ένα πολιτικό κόμμα ούτε καν μεταξύ των πολιτικών κομμάτων. Είναι ακριβώς όπως στις ύαινες και τα λιοντάρια. Δεν χρειάζεται εκπαίδευση, επισήμανση ή γνωστοποίηση. Τα αρπακτικά ξέρουν επ ακριβώς ποιος είναι ο στόχος. Δεν χρειάζονται φροντιστήρια.

Δρ Θεοφάνης Α. Τσαπικούνης

Το διαπαιδαγωγεί το πολιτικό σύστημα στην ολότητα του και το μπολιάζει σε οποιονδήποτε ασχοληθεί μαζί του. Ασυναίσθητα (ο ερχόμενος σε επαφή)  υιοθέτει τις αξίες του και τις μεθόδους του και εργάζεται ατομικά και συλλογικά με την ίδια μεθοδολογία με έναν αλάνθαστο και παροιμιώδη τρόπο.  Ο καθένας μόνος ή όλοι μαζί έχουν σαν στόχο την εξουσία και όταν φτάσουν εκεί όλοι (εμείς) μαζί γνωρίζουμε τι λαμβάνει χώρα.

Μεθοδολογίες και συνέπειες είναι κοινές σε όλα τα πολιτικά κόμματα που προφανώς δεν σπούδασαν τα στελέχη τους μαζί ή ταυτόχρονα και αυτό καταδεικνύει ότι αρχές και στόχοι είναι κοινά χωρίς κοινές σπουδές.

Τι σχέση έχει η Κοινή Γνώμη με την Πολιτική Σκέψη και Αντίληψη;

Θεωρητικά θα έπρεπε να είναι αλληλένδετες έως και να αλληλεπικαλύπτονται σε μεγάλο βαθμό. Κοινή Γνώμη είναι η παγιωμένη άποψη της κοινωνίας πάνω σ ένα λιγότερο ή περισσότερο σημαντικό θέμα. Πολιτική Σκέψη είναι η κριτική θεώρηση και αντιμετώπιση όλων εκείνων των πραγμάτων που έχουν να κάνουν με τα κοινά. Η πολιτική σκέψη οδηγεί σε συμπεράσματα μετά από ανάλυση και κατά συνέπεια σε άποψη.

Η Πολιτική Σκέψη και Αντίληψη έκαστου προσώπου θα έπρεπε να είναι Πολιτική Σκέψη και Αντίληψη της κοινωνίας στην οποία συμβιεί. Η Κοινή Γνώμη προκύπτει από την γνώμη έκαστου πολίτη μετά από σύνθεση και αναγωγή στο σύνολο. Προϋποθέτει όμως την Πολιτική Σκέψη η οποία θα αναλύσει με πολιτικούς όρους και σε πολιτικά πλαίσια κάθε ένα θέμα που έχει σχέση μα τα κοινά, με την Πολιτεία. Και αυτή με την σειρά της προϋποθέτει την Ικανότητα Αντίληψης.

Αν μειώσεις τα αντανακλαστικά, την αντίληψη των προσώπων, μειώνεις την ικανότητα σκέψης και ανάλυσης και συνεπώς πιο εύκολα περνάς την εικόνα και την άποψη που θέλεις. Μπορείς να κρατήσεις έναν ολόκληρο λαό υπόδουλο χωρίς να ανοίξει ρουθούνι.

Την διαμορφώνει η διεύρυνση του πνεύματος που επιτυγχάνεται από τους γονείς και τους δασκάλους που προσπαθούν με συγκεκριμένες μεθόδους να βγάλουν την νόηση από την νηπιακή κατάσταση και να την οδηγήσουν σε κατάσταση παραγωγής γνώσης και λήψης αποφάσεων. Η διεύρυνση του πνεύματος επιτυγχάνεται μονό από ανθρώπους, από κανέναν άλλον. Ούτε τα λιοντάρια ούτε οι κεραυνοί οδηγούν τον άνθρωπο σε κατάσταση παραγωγής γνώσης. Ούτε η ζάχαρη και τα γλυκίσματα αλλά ούτε τα άγρια πικρά χόρτα. Κανείς. Μόνον οι άλλοι άνθρωποι. Τι θα πεις, πως θα το πεις σε έναν νέο άνθρωπο. Αυτό διαμορφώνει και τον χαρακτήρα του και την αντίληψη του. Φυσικά υπάρχουν και τα γονίδια.

Ο τρόπος που θα το πεις θα κεντρίσει το ενδιαφέρον και αυτό που θα του πεις θα είναι το ‘σπρώξιμο’ για να πάρει ‘εμπρός’ ο εγκέφαλος του. Σύνθετες λέξεις και έννοιες θα λειτουργούν σαν καύσιμο για περαιτέρω λειτουργία. Εισαγωγή υψηλής στάθμης γνώσεων και σφαιρική πληροφόρηση θα οδηγήσουν σε μια πλούσια βάση δεδομένων όπου εκεί θα στηριχτεί η Πολιτική Σκέψη και η Αντίληψη.

Δεν είναι μηχανισμός ενέσιμος ή φυτευσιμος ή αυθύπαρκτος. Είναι μηχανισμός που αναπτύσσεται παράλληλα μαζί με την προσωπικότητα και εφόσον υπάρξουν τα κατάλληλα ερεθίσματα.

Αν αφήσεις έναν νέο άνθρωπο να ασχολείται συνεχώς με το φ/β, να μιλάει ελάχιστα, να διαβάζει ελάχιστα και να παρακολουθεί πολλές ώρες τηλεόραση θα έχεις αναπόφευκτα ένα πρόσωπο χαμηλής νόησης με υψηλό δείκτη εγωισμού και εγωπάθειας και απόλυτα προσανατολισμένο και καθηλωμένο έως αμετακίνητο στην άποψη του όπου η λέξη διάλογος και υιοθέτηση άλλων απόψεων είναι άγνωστη.

Δεν είναι τυχαίο το ότι πλατιές μάζες υιοθετούν την πολική ιδεολογία προσώπων ή ομάδων που συχνά επιφέρουν πολύ πόνο έως και θάνατο. Εδώ τα ένστικτα και η ημιμάθεια καθορίζουν την πολιτική συμπεριφορά των πολλών που αν και έχουν την μέση ευφυΐα εν τούτοις έχουν παραμείνει ‘αγράμματοι’ καθώς δεν έμαθαν ποτέ να σκέφτονται, να αναλύουν και να τεκμηριώνουν. Έτσι εύκολα πιάνονται στην ‘παγίδα’ των δημαγωγών και γίνονται πιόνια θεωρώντας ότι εξυπηρετούν τα δικά τους θέλω άλλα στην πραγματικότητα  εξυπηρετούν ένα ολόκληρο σύστημα που επιδιώκει με κάθε μέσο τρόπο να παραμείνει στην εξουσία. Ένα Φεουδαρχικό Ολιγαρχικό Σύστημα που σήμερα το αποκαλούμε Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.

Το εγκεφαλικό κέντρο για την Ηθική έχει μείνει ανενεργό και η ηθική ως μέσο για το Κοινό Καλό όπως και η Πολιτική Σκέψη και Αντίληψη βυθίζονται σκόπιμα σε πνευματική νύχτα.

Ποσό απαραίτητη είναι;

Απεριόριστα απαραίτητη. Η Πολιτική Σκέψη και Αντίληψη καθορίζει το μέλλον των κοινωνιών. Το αν θα οδηγηθούν σε ευδαιμονία ή μαρασμό.

Μια κοινωνία πολιτών εθισμένη στα σοσιαλ μιντια, τον γρήγορο πλουτισμό, την ευρεία αναγνώριση, την σεξουαλική αφυσικότητα, και προσανατολισμένη μόνο στο σήμερα μέσα από την γνωστή ατάκα άδραξε την μέρα και πέρνα καλά, δεν μπορεί να διαθέτει Πολιτική Σκέψη και Αντίληψη. Η Πολιτική Σκέψη και Αντίληψη προϋποθέτει ποιότητα και υψηλής στάθμης γνώσεις και πληροφορίες πράγματα που δεν συναντάμε συνήθως στα σοσιαλ μιντια όπου ο σκοπός και ο στόχος εκεί είναι εντελώς άλλος.

Είναι φυσική συνέχεια και συνέπεια η σημερινή κατάσταση και δυστυχώς στον ορίζοντα έχει αρχίσει να φαίνεται το ιστορικό τέλος μιας φυλής και ενός έθνους που πρώτο ανέβασε ψηλά το ανθρώπινο πνεύμα.  Μια φυλή και ένα έθνος που πρώτο ανέπτυξε Πολιτική Σκέψη και Αντίληψη.





Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2019

Η Πολιτική στον Κόσμο και στην Ελλάδα

Σύμφωνα με την Βικιπαίδεια, με το γενικό όρο πολιτική (politics) εννοείται το σύνολο των μέτρων που λαμβάνονται και των μεθόδων και διαδικασιών που ακολουθούνται, μέσω των οποίων, ομάδες ανθρώπων οργανώνονται και λειτουργούν, προκειμένου να πετύχουν με τον αποτελεσματικότερο τρόπο και με το μικρότερο δυνατό κόστος τους σκοπούς που επιδιώκουν σε διάφορους τομείς δραστηριοτήτων. Ο όρος εφαρμόζεται τόσο σε κοινωνικές ομάδες ανθρώπων (κόμματα, οργανώσεις, συνδικάτα, συνελεύσεις κατοίκων κλπ), όσο και σε κυβερνήσεις κρατών για τον τρόπο διακυβέρνησης και χειρισμού των διαφόρων υποθέσεων.

Δρ Θεοφάνης Α. Τσαπικούνης

Επίσης ο όρος πολιτική (policy) με διαφορετική έννοια αφορά σύνολο αρχών και κατευθύνσεων για την εφαρμογή συγκεκριμένων λειτουργιών σε οργανισμούς, εταιρείες και άλλες οργανώσεις, λαμβάνοντας ανάλογα ιδιαίτερο χαρακτηρισμό π.χ. ναυτιλιακή πολιτική, αγροτική πολιτική, βιομηχανική πολιτική, αμυντική πολιτική, εξωτερική πολιτική, κ.λ.π

Η άσκηση της πολιτικής (politics) αποτελεί τέχνη και επιστήμη που αφορά σε παραγωγή ιδεών και στον τρόπο εφαρμογής τους, τόσο σε ζωτικά ζητήματα της ανθρώπινης ύπαρξης και υπόστασης (ελευθερία, ασφάλεια, δικαιοσύνη, πολιτισμός, κτλ), καθώς επίσης και σε όλα τα υπόλοιπα θέματα που αφορούν στο κοινωνικό σύνολο, στον πολίτη, στον εργαζόμενο, κτλ.

Πολιτική & Ιδεολογία

Τους τελευταίους δυο αιώνες πρόεκυψε η Ιδεολογία και αποτέλεσε αναπόσπαστο τμήμα της Πολιτικής. Από Μήτρα εκκόλαψης και γένεσης ιδεών με στόχο το Κοινό Καλό διολίσθησε σε εργαλείο με αποκορύφωμα την προπαγάνδα του Γκέμπελς αλλά και του Ιωσήφ Στάλιν.

Σήμερα, Πολιτική σημαίνει ιδεολογία και δεν νοείται πολιτικός χώρος χωρίς ιδεολογία. Η ουσία της πολιτικής έχει μετακινηθεί στην Ιδεολογία και η Ιδεολογία έχει γίνει το πολιτικό εργαλείο για την πνευματική υποδούλωση των λαών. Δεν έχεις Ιδεολογικό υπόβαθρο δεν υπάρχεις πολιτικά.
  
Σύμφωνα με τον Γεωργίου (2016), η ίδια η ουσία της πολιτικής επιβάλλει τη σύνδεσή της με τις ιδέες της ελευθερίας και της δικαιοσύνης και ευρύτερα με τα ιδεολογικά συστήματα. Το κόμμα, το οποίο καλείται ο ψηφοφόρος να ψηφίσει στο πλαίσιο της αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, θα κριθεί με βάση το ιδεολογικό του πρόγραμμα, με βάση τις ιδέες του για το κοινωνικό κράτος ή για την οργάνωση του κράτους δικαίου. Εάν οποιοδήποτε κόμμα ή οποιοσδήποτε άλλος θεσμός στο πλαίσιο του πολιτικού συστήματος αποσυνδεθεί από την ιδεολογία, τότε αυτή η οντότητα είναι καταδικασμένη να περιθωριοποιηθεί ή και να μετατραπεί σε γραφειοκρατικό μηχανισμό. Κάτι τέτοιο συμβαίνει στην ελληνική πολιτική σκηνή με κόμματα τα οποία δεν μπορούν να επανασυνδεθούν με την ιδεολογία τους.

Πολιτική - Η τέχνη του εφικτού

Σύμφωνα με τον Σιούτζο (2018), πολλοί υποστηρίζουν ότι η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Με εφευρέτη του όρου τον Μπίσμαρκ αυτή η φράση έρχεται να αναγνωρίσει τα εμπόδια και τους περιορισμούς ενός περιβάλλοντος με αυστηρές και συγκεκριμένες αλληλοσυνδεόμενες δομές που δύσκολα μπορεί κάποιος πολιτικός να τις αλλάξει. Όμως,
ποιος ορίζει το εφικτό και το ανέφικτο; Ποια τα όρια και τα πλαίσια στα οποία μπορεί ένας πολιτικός να κινηθεί; Πιθανότατα το αξιακό και ηθικό πλαίσιο του καθενός είναι αυτό που διαμορφώνει τα όρια.

Η ερμηνεία στο εφικτό είναι κυρίως θέμα προσωπικής αντίληψης και θέμα που αντανακλά την ποιότητα και τον χαρακτήρα κάθε πολιτικού τόσο πριν την είσοδο στην πολιτική όσο και μετέπειτα. Βέβαια τα συμφέροντα πολλές φορές καμουφλάρονται με τη μάσκα της αξίας και της ηθικής. Η πολιτική πρέπει να ταυτίζεται με τη δημόσια, συνειδητή, υπεύθυνη και ελεύθερη κοινωνική δράση. Η ρεαλιστική αισιοδοξία με βάση ένα όραμα μεγαλύτερο από το εφικτό μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερα αποτελέσματα. Η πολιτική μπορεί να είναι η τέχνη του εφικτού αλλά αυτό δε σημαίνει πώς δεν πρέπει να είναι η τέχνη της αλλαγής, της διεκδίκησης και της ηθικά και οραματιστικά κατευθυνόμενης δράσης.

Αντίθετα, αν εμμείνουμε στη λέξη «εφικτό» ως κομβικής σημασίας, κι αν το εφικτό το μεταφράσουμε αυτόματα σε υποβάθμιση απαιτήσεων και σε φαλκίδευση προσδοκιών, η πολιτική χάνει τον χαρακτήρα της διεκδικητικής τέχνης και υποβιβάζεται σε τεχνική διαχείρισης της μιζέριας, ανακύκλωσης της μετριότητας και νομιμοποίησης του βαλτώματος. Στην περίπτωση αυτή επικαλούμαστε την «αδήριτη πραγματικότητα» για να δικαιολογήσουμε το γεγονός ότι αφομοιώνουμε την ήττα μας πριν καν δώσουμε τη μάχη (Μπουκάλας 2015).

Τι είναι όμως εφικτό;

Τι είναι όμως εφικτό; Πως μπορεί κάποιος να το ορίσει εάν δεν παλέψει για τα όνειρά του, τα θέλω και τα πρέπει του; Δεν μπορώ να ορίσω το εφικτό. Μπορώ όμως να ορίσω το ανέφικτο. Ανέφικτο είναι αυτό για το οποίο δεν πάλεψα και δεν αγωνίστηκα να το πετύχω. Γιατί «αυτός που αγωνίζεται μπορεί να χάσει, όμως αυτός που δεν αγωνίζεται ήδη έχει χάσει» (Μπρεχτ) (Λαζαρίδης 2014).

Όταν η πολιτική γίνεται αυτοσκοπός

Όταν η πολιτική αποσκοπεί να διατηρηθεί ή να κατακτήσει ένα κόμμα την εξουσία ως αυτοσκοπός, τότε υπεισέρχεται η διαφθορά, η κατάχρηση εξουσίας, το χρήμα και οι περισσότεροι πολίτες απογοητεύονται και παύουν να ενδιαφέρονται για αυτά που τους αφορούν, με κίνδυνο τα αποτελέσματα να είναι ολέθρια σε όλους τους τομείς. 

Δυστυχώς, η πολιτική είναι συνυφασμένη με την εξουσία και τη δύναμη που πηγάζει από αυτή. Και η εξουσία όπως και το χρήμα είναι δυνατόν να διαφθείρει. Στην Ελλάδα, αντί η πολιτική να εξυπηρετεί την κοινωνία, βρέθηκε η κοινωνία να εξυπηρετεί ένα πολιτικό κατεστημένο, άμεσα συνδεδεμένο με το οικονομικό κατεστημένο. Η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού, είναι η τέχνη της δημιουργίας εναλλακτικών δρόμων και επιλογών. Η πολιτική χρειάζεται φαντασία και δημιουργική σκέψη, χρειάζεται δράση και συλλογικότητα. Κυρίως η πολιτική χρειάζεται να είναι εργαλείο της κοινωνίας για την επίτευξη ευημερίας και ευνομίας (Λαζαρίδης 2014).

Τι είναι η Πολιτική και πως εφαρμόζεται στην Ελλάδα;

Πολιτική στην Ελλάδα είναι να παρακολουθείς τους πολιτικούς αντίπαλους ώστε να καταγράφεις τα αρνητικά τους αλλά και τα λάθη στα οποία συχνά διολισθαίνουν και να τα εμφανίζεις στο μέλλον σαν δυνατά χαρτιά για να κερδίζεις τις εντυπώσεις. Στην συνέχεια και όταν το κόμμα που κερδίζει τις εντυπώσεις γίνει κυβέρνηση τότε θα πρέπει να τοποθετήσει δικά του κομματικά πρόσωπα σε νευραλγικές θέσεις για να ασκήσει την πολιτική του. Αυτό απορροφά όλο τον χρόνο και φυσικά δεν μένει χρόνος για αξιοκρατία, παιδεία, υγεία, δικαιοσύνη, δηλαδή για Ανάπτυξη.

Το παραπάνω αποδεικνύεται από το γεγονός ότι δεν υπάρχει αυτή την στιγμή εθνική αγροτική πολιτική,  δεν υπάρχει εθνική ναυτιλιακή πολιτική, δεν υπάρχει εθνική πολιτική στην υγεία, δεν υπάρχει εθνική πολιτική στην παιδεία. Ποτέ δεν υπήρξαν στα 198 χρόνια της Εθνεγερσίας. Δεν υπήρξε ποτέ Εθνεγερσία.

Δηλαδή, Πολιτική στην Ελλάδα είναι να εντοπίζουν τα λάθη της κυβέρνησης και τα χρησιμοποιούν αργότερα ως συνθήματα και εργαλεία. Όμως αναπτύχθηκε ένα είδος εθνικής πολιτικής, η κομματοποίηση ολοκλήρου του έθνους και η στέρεη ανάπτυξη πελατειακών σχέσεων. Πολιτική στην οποία είναι επιρρεπείς οι περισσότεροι έλληνες.

Όταν η πολιτική αποσκοπεί να διατηρηθεί ή να κατακτήσει ένα κόμμα την εξουσία ως αυτοσκοπός, τότε υπεισέρχεται η διαφθορά, η κατάχρηση εξουσίας, και οι περισσότεροι πολίτες απογοητεύονται και παύουν να ενδιαφέρονται για αυτά που τους αφορούν. Αυτό δηλαδή που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα.

Η διαφθορά φέρνει τα σκάνδαλα και στην πορεία τα σκάνδαλα γίνονται πολιτικά εργαλεία.

Ο Αλπέρ Καμύ συνόψισε την ουσία σε μια φράση: «Στην πολιτική, είναι τα μέσα που καθαγιάζουν το σκοπό και ποτέ ο σκοπός τα μέσα».

Ασυδοσία, κουλτούρα ψεύδους, διπλοπροσωπία, κοροϊδία, το κράτος κλέβει τους πολίτες και οι πολίτες το κράτος και ένα πρωθυπουργικό σύστημα σαν καλορεγουλαρισμενος διαιτητής που κρατάει αποστάσεις.

Τρανταχτό παράδειγμα ελληνικής πολιτικής ο κος Πολάκης για την ‘σκευωρία’ Novartis- «Να τους βάλουμε φυλακή για να κερδίσουμε τις εκλογές».


Βιβλιογραφία

Πολιτική

Μια «πολιτικώς ορθή» συμβουλή, Σάββατο, 11 Μαΐου 2019,

Υπάρχει πολιτική χωρίς ιδεολογία; Θεόδωρος Γεωργίου, 24.08.2016.

 «Τέχνη του εφικτού», αλλά και της διεκδίκησης,  ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ, 03.02.2015

Η πολιτική είναι η τέχνη. Θεμιστοκλής Λαζαρίδης, 23 Mar, 2014

Πολιτική - Η τέχνη του εφικτού, Γιώργος Σιούτζος, 13-09-2018

Πολάκης για Novartis: «Να τους βάλουμε φυλακή για να κερδίσουμε τις εκλογές».