Μπορεί να έφυγαν οι Τούρκοι το 1821

αλλά  έχουμε ακόμη «τουρκοκρατία»
Κοτζαμπάσηδες, Προεστούς, Δημογέροντες .….και  γιουσουφάκια  

Θ. Π.

Η μήτρα του καινούργιου

(η πολιτική σήμερα)

Η προεκλογική περίοδος ξεγυμνώνει, δραματικά και ανέλπιδα, τον εγχώριο ευτελισμό της πολιτικής.

Η διαφθορά, η ανικανότητα, ο τυφλός φανατισμός μπορούν να καταγγελθούν και η καταγγελία να αφυπνίσει τους πολίτες (έστω εφήμερα). Ο ευτελισμός της πολιτικής είναι κάτι άλλο: Για να αντιδράει κάποιος με αποτροπιασμό, προϋποτίθεται καλλιέργεια δυσκατόρθωτη στους καιρούς μας.

Ενας ορισμός της ευτέλειας θα ήταν, να την ταυτίσουμε με τη σκόπιμη υποκατάσταση της πραγματικότητας από τις εντυπώσεις. Η «πολιτική» σήμερα αρχίζει και τελειώνει με αυτή την υποκατάσταση. Εχει υιοθετήσει τη λογική του μάρκετινγκ, τα τεχνάσματα των opinion makers, την «κατασκευή» της πραγματικότητας από τα τηλεοπτικά-ραδιοφωνικά «μέσα» και το «διαδίκτυο». Ευτελισμός της πολιτικής ήταν: να ασκείται η εξουσία (αλλά και η αντιπολίτευση) με αποκλεισμένη (έντεχνα εξουδετερωμένη) τη λογική-κριτική ικανότητα των πολιτών.

Η χρηστική εκδοχή του σχολείου, η αξιολογική υπεροχή (ρεαλιστικότατη) του φροντιστηρίου, ο έλεγχος των πανεπιστημίων από τις κομματικές νεολαίες, η μεθοδική επιβολή της ποδοσφαιρολαγνείας και του τζόγου στις μάζες είναι η στανική (ανεπίγνωστη) «παιδαγωγία» που έχει οδηγήσει την ελλαδική κοινωνία, χρόνια τώρα, στην υποκατάσταση της πολιτικής από τις εντυπώσεις. Η αντίσταση στη μεθοδικότατη αυτή υποδούλωση δεν είναι εύκολη, γι’ αυτό και σπανίζει.

Ζούμε και πολιτευόμαστε με την ψευδαίσθηση ότι επιλέγουμε και αυτενεργούμε, ενώ είμαστε υποταγμένοι στο δόλιο παιχνίδι των μεθοδευμένων εντυπώσεων. Μας λανσάρουν το μαύρο για άσπρο, το άσπρο για μαύρο. Ποιος είναι ο «προοδευτικός» και ποιος ο «συντηρητικός» και «σκοταδιστής» το καθορίζουν τα υπανθρωπάκια κομματικών επιτελείων και το αναμηρυκάζουν θλιβερές μαριονέτες εκφωνητών και «σχολιαστών» σε ραδιόφωνα και τηλεοπτικά κανάλια. Πόσοι Ελληνες έχουν κιόλας λησμονήσει το ιστορικό κορύφωμα ευτελισμού της πολιτικής: την αδιάντροπη «κωλοτούμπα» του ΣΥΡΙΖΑ. Οχι η οποιαδήποτε «Αριστερά», αλλά η αλαζονικά κλασαυχενιζόμενη σαν «Ριζοσπαστική», πούλησε ξεδιάντροπα, μέσα σε μια νύχτα, την αριστεροσύνη της και τη δημοψηφισματική ετυμηγορία του λαϊκού σώματος, μόνο για την ηδονή της εξουσίας.

Αυτή η έσχατη ευτέλεια, η ατιμωτική ντροπή της ωμής προδοσίας «αρχών» και επαγγελιών, εμφανίζεται σήμερα, στο προεκλογικό παραλήρημα του πρωθυπουργού, σαν σπουδαίο πολιτικό κατόρθωμα. Κατόρθωμα που «απειλείται» από το ενδεχόμενο επανάκαμψης του «παλαιού καθεστώτος», δηλαδή κομμάτων που τη μνημονιακή τους χαμέρπεια αναπαράγει αδιάντροπα ο ΣΥΡΙΖΑ, τρία χρόνια τώρα, λειτουργώντας «αντ’ αυτών».

Πώς να ξεχωρίσει ο πολίτης τον λακεδισμό της «ριζοσπαστικής» Αριστεράς από τον λακεδισμό του «παλαιού καθεστώτος» («Κεντροδεξιάς» - «Κεντροαριστεράς»); Η υποταγή ολόκληρου του κομματικού φάσματος (πλην των άγονα ακραίων) στην απολυταρχία της επιτρόπευσης δεν αφήνει περιθώρια πολιτικών διαφοροποιήσεων – όλοι «γλείφουν εκεί που έφτυναν». Ο πρωθυπουργός και ο υπουργός του «επικρατείας» (θλιβερή φιγούρα αυτοκαταργημένης αξιοπρέπειας) διεκδικούν τη διαφοροποίηση καταφεύγοντας στην ευκολία της ετικέτας, με τελική συνέπεια τη λασπολογία: Τσουβαλιάζουν όλους αναμίξ τους πολιτικούς τους αντιπάλους κάτω από τους χαρακτηρισμούς: «Λαϊκισμός», «Εθνικισμός», «Ακρα Δεξιά». Το δίλημμα που θέλουν να «χάψει» ο ψηφοφόρος είναι πολωτικό, βάναυσα ανέντιμο. «Ή εμείς ή το χάος» – όλοι οι άλλοι είναι η στενοκεφαλιά της συντήρησης, αυτοί που παγίδευσαν τη χώρα στα μνημόνια.

Το κυβερνητικό «καθεστώς» και τα φερέφωνά του λογαριάζουν όλους τους πολίτες αμνήμονες: Οτι έχουν πάψει να συντηρούν στη μνήμη την εξευτελιστική αλλαξοπιστία και εξωμοσία των «ριζοσπαστών» της «Αριστεράς». Οτι δεν αντιλήφθηκαν ότι τα άλλοτε «μαύρα πρόβατα» του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος μεταμορφώθηκαν (με δόλωμα την εξουσία) σε χαϊδεμένα παιδιά του ίδιου αυτού ιστορικο-υλιστικού στρατοπέδου.

Δεν είναι οπωσδήποτε αμνήμονες οι πολίτες. Κάποιοι θυμούνται τη φασιστική τρομοκρατία των «προοδευτικών δυνάμεων» που εξανάγκαζε και τον Καραμανλή (τον ελάσσονα) να αποφεύγει σχολαστικά τη λέξη «πατρίδα», δέσμιος του συμπλεγματικού φόβου μήπως τον χαρακτηρίσουν «εθνικιστή» – ίδια και με τον Κυριάκο σήμερα.

Ομως στην προεκλογική αμάχη τα κόμματα επιμένουν να λογαριάζουν τον πολίτη όχι μόνο αμνήμονα, αλλά και ηλίθιο. Οι «διαμορφωτές κοινής γνώμης» έχουν πείσει τους κομματανθρώπους ότι πρέπει να εκφράζουν «βεβαιότητα» για τη νίκη τους. Και η φαιδρότητα ξεχειλίζει ασυμμάζευτη, μικρονοϊκή, πραγματικό ρεσιτάλ μωρολογίας και κρετινισμού: «Την επομένη των εκλογών θα είμαστε κυβέρνηση...». «Θα είναι συντριπτική η νίκη μας...». «Θα κερδίσουμε απόλυτη πλειοψηφία...». «Θα νικήσουμε με μεγάλη διαφορά...» – η εντολή των διαφημιστών για «εικόνα αυτοπεποίθησης» παράγει φτηνιάρικη παιδαριωδία.

Η προτεραιότητα των εντυπώσεων και η χρησιμοποίησή τους για τη διαβουκόληση των μαζών είναι το καίριο εύρημα του Ιστορικού Υλισμού (μηδενισμού και αμοραλισμού τόσο των «Αγορών» όσο και του παραισθησιογόνου μαρξισμού). Το καινούργιο στην πολιτική θα υπάρξει, όταν εμφανιστεί πειστική πρόταση για μια ριζικά καινούργια οργάνωση και λειτουργία του σχολείου και του πανεπιστημίου. Είναι η μήτρα της αλλαγής.

http://www.yannaras.gr/e-metra-tou-kainourgiou/

Ζούμε σε βαθύ πνευματικό σκοτάδι

Ο συριζα ανοίγει κερκόπορτες με την Μακεδονία, θέλει να κάνει τις μολότοφ πλημμέλημα, αδιαφορεί για την ανάπτυξη και την οικονομική ανάπτυξη, αγνοεί επιδεκτικά τις αυτοκτονίες και τους καθημερινούς θανάτους και την φτώχεια και προσβλέπει σε αλλοίωση δημογραφικού

(καθώς όταν αδιαφορείς για την οικονομική ανάπτυξη και εμμέσως για την στήριξη της ελληνικής οικογένειας και την στήριξη της αμυντικής βιομηχανίας καθώς αυτά τα δυο εξασφαλίζουν την συνέχεια της ύπαρξης σου τότε άλλα έχεις κατά νου).

Βεβαίως την συνέχεια της ύπαρξης σου την εξασφαλίζουν και άλλα πράγματα, εναλλακτικά, εξαρτάται και από άλλες παραμέτρους όπως, η σύμπνοια, η ομόνοια, η αγάπη για την πατρίδα σου και αυτό με την σειρά του εξαρτάται από το πνευματικό σου επίπεδο.

Από την άλλη μεριά

Βλέπουμε μια μεγάλη μερίδα του ελληνικού λάου να υποστηρίζει τον συριζα, δηλαδή να συμφωνεί με όσα κάνει ή θέλει να κάνει.

Βλέπουμε την νέα δημοκρατία, αυτή που μαζί με το πασοκ έθεσε την Ελλάδα σε τροχιά κατηφορική, να διεκδικεί έως και αυτοδυναμία, και το πασοκ να διεκδικεί ένα σεβαστό ποσοστό στην προσπάθεια του να είναι στην επομένη βουλή.

Δηλαδή, τα κόμματα που έφεραν την Ελλάδα σε σημείο διάλυσης και που εξακολουθούν να την έχουν σε πορεία διάλυσης εξασφαλίζουν περί το 60% των ψήφων.

Και αν δούμε τις νέες πολιτικές κινήσεις

Και παρακολουθούμε προσεκτικά τι λένε και κάνουν διαπιστώνουμε σε ποσοστό 99,9% πατριωτικές ιαχές και κορώνες, δηλαδή νέους εραστές της καρεκλάς.

Συνεπώς

Πνευματική Αφύπνιση και Κριτική Αντιμετώπιση των πραγμάτων. Διαφορετικά το μέλλον της Ελλάδας προαλείφεται σκοτεινό.

Απολογία Πολυζωίδη στην Δίκη των Δικαστών

Απολογία Πολυζωίδη στην Δίκη των Δικαστών

………

Αυτοί που φωνασκούν περισσότερο για χάρη της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ είναι άπληστοι για κυριαρχία και δεσποτισμό.

………


https://www.youtube.com/watch?v=rvlNUVdVXXg

Παντού Ψέμματα

Παντού Ψέματα

Μας λένε για την Αρχαία Ελλάδα και τον Αρχαίο Ελληνικό Πολιτισμό και μας αποκρύπτουν τους εμφυλίους πολέμους, τον θάνατο και τα σκλαβοπάζαρα, μας αποκρύπτουν ότι η Αρχαία Ελλάδα κατέρρευσε από τους ίδιους τους Έλληνες. Δεν μας λένε τι έκαναν στον Σωκράτη, τον Μιλτιάδη και τόσους άλλους. Δεν μας λένε για την διχόνοια, τις συγκρούσεις, τις δολοπλοκίες, τα ξεπουλήματα, τις προδοσίες.

Μας λένε για την επανάσταση του 1821 και μας εξάπτουν τα πατριωτικά αισθήματα με πατριωτικές κορώνες και ιαχές και μας αποκρύπτουν τους εμφυλίους και την παραλίγο καταστροφική εξέλιξη λογω του μίσους και της διχόνοιας μεταξύ των επαναστατημένων Ελλήνων. Και ότι από θαύμα σώθηκε η επανάσταση χάρη στην επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων με την ναυμαχία στο Ναβαρίνο το 1827. Δεν μας λένε ότι έβαλαν φυλακή τον Κολοκοτρώνη και με ποιο τρόπο και υπό ποιες συνθήκες  πέθαναν πολλοί γενναίοι άντρες από αυτούς που αγωνίστηκαν. Δεν μας λένε τι αντιμετώπιση τους επιφύλαξε η ελληνική πολιτεία και οι δημόσιοι υπάλληλοι (που βρήκαν θέση μέσω ρουσφετιού) που έγιναν δημόσιοι υπάλληλοι σε μια ελεύθερη Ελλάδα που ελευθέρωσαν αυτοί οι άλλοι.

Ιωάννης Καποδίστριας, οι κοτζαμπάσηδες στραφήκαν εναντον του, μέχρι που τον δολοφόνησαν, για να μην χάσουν τα προνόμια τους.

Δεν μας λένε για τους εμφυλίους του 1916-18 και τον εθνικό διχασμό, για τον εμφύλιο του 1946-49 και τις χιλιάδες ψυχές που βιάστηκαν και δολοφονήθηκαν. Για τους χιλιάδες που εκτοπίστηκαν και έχασαν οικογένειες και περιουσίες.

Δεν μας λένε για το κομματικό και πελατειακό κράτος χτισμένο πάνω στον λαϊκισμό. Δεν μας λένε για την κομπίνα την άπατη και το ρουσφέτι που καλλιεργήθηκαν και απλωθήκαν σαν πανούκλα σε όλη την ελληνική επικράτεια.

Ψάχνουν φταίχτες και ρίχνουν τις ευθύνες στο ευρώ, την ευρωπαϊκή ένωση και τον χριστιανισμό και αμελούν έντεχνα να αναφερθούν στην αρπαχτή, την κομπίνα, την μίζα, την διαφθορά, τα σκάνδαλα και τα ρουσφέτια που σάρωναν και σαρώνουν την ελληνική επικράτεια.

Και όταν με όλα αυτά τους ξαναψηφίζουμε σημαίνει ότι επικροτούμε το ψέμα, την πλάνη και τον σκοταδισμό, σημαίνει ότι το θέλουμε, ότι είμαστε οπαδοί του και το νομιμοποιούμε.

Ένα έθνος πλασμένο να γεννάει φιλοσόφους, ήρωες, πολεμιστές και αγίους, σέρνεται στην λάσπη της ανοησίας και στον βούρκο της εξηλιθίωσης.

Αυτό που καθόρισε την Ελλάδα από την Παλιγγενεσία μέχρι σήμερα είναι:

Αυτό που καθόρισε την Ελλάδα από την Παλιγγενεσία μέχρι σήμερα είναι:

Κομματισμός – Λαϊκισμός – Πελατειακές Σχέσεις

Αυτό το στο οποίο πρέπει να στηριχτούμε είναι:

Θεσμοί – Αξιοκρατία – Διαφάνεια.

Ο στόχος θα πρέπει να είναι:

Ισχυρή οικονομία    →   Ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις  →  Αναστροφή Δημογραφικού

Τα πολιτικά κόμματα:

Ενεργούν με βάση τις ενδοκομματικές ισορροπίες και την ψηφοθηρία. Ενεργούν με βάση το συμφέρον του κόμματος και όχι το συμφέρον της Πατρίδας μας.

Ο ελληνικός Λαός:

Ενεργεί με βάση το προσωπικό συμφέρον και όχι το κοινό συμφέρον.

Ήρθε η ώρα για: Πνευματική Αφύπνιση

Και είναι η τελευταία ώρα, η τελευταία Ευκαιρία.

Το μυαλό είναι σαν το αλεξίπτωτο

Το μυαλό είναι σαν το αλεξίπτωτο: 

Για να λειτουργήσει, πρέπει να είναι ανοιχτό

Μ Χ Δ