Η πληγή που κάνει την Ελλάδα να αιμορροεί

Σε κάθε εποχή, στα σχεδόν 200 χρόνια του σύγχρονου ελληνικού κράτους, βλέπουμε ομοιότητες. Ελάχιστα πράγματα έχουν αλλάξει αναφορικά με τον χαρακτήρα έθνους και ανθρώπων. Το πρόβλημα ξεκινάει από την κάλπη ή μάλλον τις τελευταίες εβδομάδες πριν από την κάλπη.

Δρ Θεοφάνης Α. Τσαπικούνης

Πριν τις εκλογές

Οι υποψήφιοι ακολουθούν κάποιες συγκεκριμένες μεθόδους υφαρπαγής της ψήφου, οι κυριότερες των οποίων είναι οι εξής:

Ψηφοθηρία. Αυτήν μετέρχονται κυρίως οι ατάλαντοι, οι τυχοδιώκτες. Κληροδοτημένη από την αρχαιότητα η τακτική αυτή. Ο Πλούταρχος στα περίφημα «Πολιτικά παραγγέλματα» (802 D-E), στηλιτεύει κάποιους «άμουσους» και «άτεχνους», δηλαδή απαίδευτους και απελέκητους, υποψηφίους, που αλίευαν εκλογική πελατεία με τραπεζώματα και φαγοπότια, με χοροστάσια, με άμεσο χρηματισμό.

Ανταπόδοση. Η υπενθύμιση στην εκλογική «πελατεία» κάποιας υποχρέωσης ή ενός ρουσφετιού. Νυν καιρός ανταπόδοσης της ευεργεσίας.

Η επιλογή κατάλληλων προσώπων, αυλοκολάκων, αφοσιωμένων σφουγγοκωλάριων, οι οποίοι θα αναλάβουν την «βρώμικη» δουλειά.

Η εικόνα του υποψηφίου. Η ψήφος είναι εμπόρευμα, άρα όσο πιο φανταχτερό το περιτύλιγμα, τόσο ευκολότερη η προσέλκυση του καταναλωτή- ψηφοφόρου. Πρώτα-πρώτα οι φωτογραφίες των υποψηφίων υπόκεινται σε εξωραϊστική επεξεργασία. Σημάδια γήρανσης, ρυτίδες, πρέπει να αφανιστούν. Η εικόνα του υποψηφίου πρέπει να τονίζει την επιβλητικότητά, την γοητεία, τον δυναμισμό, την προσήνειά του. Γι’ αυτό και επανδρώνουν τα έδρανα της Βουλής ηθοποιοί, τραγουδιστές, καλλίγραμμες της πασαρέλας οδαλίσκες, ποδοσφαιριστές και λοιποί απελέκητοι τηλεαστέρες. Ο Έλλην στις μεγαλουπόλεις ψηφίζει με τη λογική του Σούπερ-Μάρκετ.

Ο υποψήφιος οφείλει «να αγγίξει τις ευαίσθητες χορδές» των ψηφοφόρων, όπως λέγεται.

Παρουσία στην τηλεόραση, το ακαταμάχητο, το απόλυτο μέσο προβολής και αναγνώρισης.

(πηγή: https://professors-phds.com/2019/05/13/17843/)

Η δημοκρατία δεν είναι συνταγή, είναι κοινωνικό κατόρθωμα

Μπορεί να διαθέτει μια χώρα όλα τα «υλικά» της συνταγής για δημοκρατία: σύνταγμα, εκλογές, κοινοβούλιο, Πρόεδρο Δημοκρατίας, Συμβούλιο Επικρατείας, ελευθεροτυπία – αλλά να μην έχει δημοκρατία. Αυτή την καταπληκτική απατεωνία μπορεί να την πετύχει μόνο το καθεστώς της κομματοκρατίας.

Οι βασικοί μοχλοί της καθεστωτικής αυτής τυραννίας είναι: το πελατειακό κράτος (ρουσφέτι), η υποταγή της τοπικής αυτοδιοίκησης στον κομματισμό, η εξαγορά του συνδικαλισμού από τα κόμματα, η κομματικοποίηση των φοιτητικών νεολαιών, ο διορισμός από την κυβέρνηση της ηγεσίας των Δικαστικών Λειτουργών, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, σύσσωμου του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου.

Δυνατότητες αποτίναξης του ζυγού της κομματοκρατίας μάλλον δεν υπάρχουν. Μόνο λαϊκές εξεγέρσεις με μακρά αντοχή συνέπειας. Τέτοιες εξεγέρσεις δεν σχεδιάζονται, δεν υποδείχνονται, δεν επιβάλλονται. Γεννιούνται. Η γέννησή τους είναι συνάρτηση της κατά κεφαλήν καλλιέργειας ενός λαού. Γι’ αυτό και πρώτη μέριμνα της κομματοκρατίας είναι η μέγιστη δυνατή υποβάθμιση σχολείου και πανεπιστημίου, η μεθοδική εξηλιθίωση του τεράστιου πλήθους με την τηλεθέαση. Και η θεσμική θρησκειοποίηση του εκκλησιαστικού γεγονότος (πηγή: http://www.yannaras.gr/panourgos-apateonia/)

Είναι Δημοκρατία αυτό;;;

Μικροί, μεγάλοι, μανάδες, πατεράδες, παππούδες, υποψήφιοι περιφερειάρχες και αντιπεριφερειάρχες, υποψήφιοι δήμαρχοι και αντιδήμαρχοι έως και απλοί υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι άλλα και αυτοί για τα τοπικά συμβούλια,

Έχουν ξεχυθεί σε αναζήτηση και συλλογή ψήφων.

Είναι Δημοκρατία αυτό;

Έχει κάποια σχέση με την Δημοκρατία;

Έχει κάποια σχέση με τις λειτουργίες της δημοκρατίας ;;;

Ένα αλισβερίσι ψήφων και ανταλλαγμάτων μπορεί να έχει ποτέ σχέση με την Δημοκρατία;;;

Και όλα αυτά στην χώρα που γεννήθηκε η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

(https://epanastasiskepsis.blogspot.com/2019/05/blog-post_10.html)

Η πληγή που κάνει την Ελλάδα να αιμορροεί είναι η νοοτροπία μας εγκλωβισμένη σε πνευματική ανεπάρκεια, σε χαμηλή κατά κεφαλήν καλλιέργεια (όπως χαρακτηριστικά λέει και ο Γιανναράς) ορμώμενη και συντηρούμενη από την κομματοκρατία συνέπεια και προϋπόθεση του ΛΑΪΚΙΣΜΟΥ.

Απέχω για πρώτη φορά από εκλογές

Αγαπητοί Φίλοι για πρώτη φορά στην ζωή μου δεν θα προσέλθω στο εκλογικό τμήμα για να ψηφίσω.

Μετά από υπερδεκαετή μελέτη γύρω από την Ανάπτυξη, τα Κοινά και το Πολιτικό Σύστημα αποφάσισα ότι δεν μπορώ να συμμετέχω σε αυτή την κακή παράσταση που λέγεται εκλογές.

Και δεν είναι Δημοκρατία, είναι ένα Ολιγαρχικό Φεουδαρχικό σύστημα.

Δημοκρατία και Εκλογές σημαίνει ότι βάζω το όνομα μου σε μια λίστα και αν οι πολίτες με κρίνουν ικανό και αξιόλογο και κυρίως κατάλληλο με ψηφίζουν.

Σε μια ανοιχτή λίστα, είτε για υψηλό είτε για χαμηλό αξίωμα.

Όταν πρέπει να μπεις σε ένα συνδυασμό αυτόματα γεννάται μια συντεχνία, μια ομάδα. Όταν για να είσαι επικεφαλής πρέπει να μπορείς να ξοδεύεις τότε αυτόματα η Δημοκρατία μας κάνει διακρίσεις και αψηφά κατάφωρα την ποιότητα. Είναι δηλαδή μια στημένη και ψεύτικη Δημοκρατία.

Η διαδρομή, ο πλούτος των γνώσεων, η προσωπική αξία παίζουν κάποιο ρόλο; Όχι. Όπως και το πως έχει αποκτήσει κάποιος τα χρήματα για να μπορεί να κάνει συνδυασμό.

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και δεν είναι εκλογές, ένα λιγότερο ή περισσότερο στημένο παιχνίδι είναι. Είναι μια Ολιγαρχία που αναπαράγει και στηρίζει τον εαυτό της.

Το ψηφοδέλτιο πρέπει να είναι ανοιχτό και στα υψηλά και στα χαμηλά αξιώματα και οι περισσότεροι ψήφοι να αναδεικνύουν τους Λειτουργούς. Ούτε συνδυασμοί, ούτε προεκλογικές εκστρατείες, ούτε αλισβερίσια, ούτε χάρες και ανταποδώσεις, ούτε εκβιασμοί, οι οποίες ωφελούν μόνο το ΑΕΠ.

Η νίκη της ΝΔ σε απόλυτους αριθμούς

Γράφει ο Δρ Θεοφάνης Α. Τσαπικούνης

Η ΝΔ έλαβε το 33,3 % από τους 5,438,488 που ψήφισαν

Και το σύνολο των εγγεγραμμένων είναι 9,273,149

Με απλή μέθοδο των τριών  έχουμε:

Οι   9,273,149   είναι το   100% του εκλογικού σώματος

Και ψήφισαν νδ οι 1,721,078 και  είναι επί τοις εκατό  % ;;;

χ   =  1,721,078 χ 100 :  9,273,149 =  18,55%

Δηλαδή σε απόλυτα νούμερα κέρδισε το 18,55%

Ο Συριζα στις εκλογές του 2015 κέρδισε σε απόλυτα νούμερα με περίπου το 21,5% των ψήφων.

Αυτή είναι η Δημοκρατία μας

Με την αποχή να ξεπερνά το 40% φαίνεται ότι υπάρχει ελπίδα.

Από το 40% θα πρέπει να αφαιρέσουμε τους ασθενείς, τους γέροντες, τους εκείνη την ημέρα εργαζόμενους, τους ναυτικούς, τους φαντάρους, μένει καθαρό ένα 30%.

Υπάρχει ελπίδα.

Ένα τσουνάμι απειλεί την πατρίδα μας

Ένα τσουνάμι απειλεί την πατρίδα μας

ένα τσουνάμι μετανάστευσης ελληνοπαίδων που δεν θέλουν να ξανακούσουν (πολλοί από αυτούς) για Ελλάδα

ένα τσουνάμι αυτοκτονιών

ένα τσουνάμι τροχαίων 

ένα τσουνάμι δημογραφικού

ένα τσουνάμι ελληνοποιήσεων

και εχτές σε μια συζήτηση με ένα φίλο (διδάκτορα γενετικής και καθηγητή σε μεγάλο ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο) έγινε αντιληπτό ότι η όλο και συνεχώς σε μεγαλύτερη ηλικία τεκνοποίησης οδηγεί σε αύξηση των παιδιών με νοητική στέρηση

αλλά το χειρότερο τσουνάμι είναι αυτό της πνευματικής σκλαβιάς που συντηρείται με τον λαϊκισμό

ένα τσουνάμι ορμώμενων λαϊκιστών που ξεπετάγονται από το πλήθος από εμάς δηλαδή

και θεωρώ ότι έχουμε υπογράψει το ιστορικό μας τέλος

Οι Κομματικές Συμμορίες και οι Αυλές τους κυβερνούν από τότε

Α. Κίνημα στο Γουδί, Βικιπαίδεια, 1909

 …. η εφημερίδα Χρόνος, διερμηνεύοντας τις θέσεις του Συνδέσμου, επιτέθηκε κατά «της βουλευτικής φεουδαρχίας των κομματικών συμμοριών και των Αυλών», ζητώντας μεταρρυθμίσεις και……

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B1_%CF%83%CF%84%CE%BF_%CE%93%CE%BF%CF%85%CE%B4%CE%AF

Β.  Γράφτηκε το 1908 από τον Κωστή Παλαμά

“Γύριζε, μή σταθής ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη,

ο ψεύτης είδωλο είναι εδώ, το προσκυνά η πλεμπάγια,
η Αλήθεια τόπο να σταθή μια σπιθαμή δέ θάβρη.
Αλάργα. Νέκρα της ψυχής της χώρας τα μουράγια.

Η Πολιτεία λωλάθηκε, κι απόπαιδα τα κάνει
το Νου, το Λόγο, την Καρδιά, τον Ψάλτη, τον Προφήτη·
κάθε σπαθί, κάθε φτερό, κάθε χλωρό στεφάνι,
στη λάσπη. Σταύλος ο ναός, μπουντρούμι και το σπίτι.

Από θαμπούς ντερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους
κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται.
Χαρά στους χασομέρηδες! Χαρά στους αρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.

Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα,
ραγιάδες έχεις, μάννα γή, σκυφτούς για το χαράτσι,
κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα,
των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.

Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι,
Και Μαμμωνάδες βάρβαροι, και χαύνοι λεβαντίνοι·
Λύκοι, κοπάδια, οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι
Κι οι χαροκόποι αδιάντροποι, και πόρνη η Ρωμιοσύνη!”

Κωνσταντίνος Παλαμάς
(Ποιητική συλλογή “Η Πολιτεία και η Μοναξιά”)

Πηγή:  http://gefragoulis.blogspot.com/
http://gefragoulis.blogspot.com

Γ.   Το Παραμύθι χωρίς όνομα της Πηνελόπης Δέλτα το 1910.

Τα γεγονότα της ιστορίας συμβαίνουν σε μια φανταστική χώρα, που ονομάζεται «Χώρα των Μοιρολάτρων» (ο τόνος σκόπιμα στο «-λά-»). Βασιλιάς της χώρας αυτής είναι ο Αστόχαστος (ή «Ασυλλόγιστος» στις πρώτες εκδόσεις του έργου) και βασίλισσα η Παλάβω. Ο γιος τους ονομάζεται Συνετός και οι κόρες τους Ζήλιω, Πικρόχολη και Ειρηνούλα. Η ιστορία αρχίζει όταν ο Αστόχαστος έχει οδηγήσει τη χώρα του στην απόλυτη κατάρρευση, στην οικονομική χρεοκοπία και στην αδυναμία επιβιώσεως, ενώ οι άνθρωποι έχουν αρχίσει να εγκαταλείπουν τον τόπο τους. Σε τέτοιο σημείο έχει φθάσει η κατάπτωση του κράτους, ώστε το εγκαταλείπει και ο ίδιος ο πρωθυπουργός παίρνοντας μαζί του ό,τι είχε απομείνει στο δημόσιο ταμείο. Το κράτος επιβιώνει μόνο χάρη στην οικονομική βοήθεια από τα γειτονικά βασίλεια, όπου βασιλεύουν ο «Εξάδελφος Βασιλιάς» και ο «Θείος Βασιλιάς». Μέχρι που μία ημέρα, αντί για την επόμενη «δόση» της οικονομικής βοήθειας φθάνει ένα καλάθι που περιέχει μία γαϊδουροκεφαλή...

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CF%8D%CE%B8%CE%B9_%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82_%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B1

Μνημόνια, Χρέη, η Ευρωπαϊκή Βοήθεια και η Αλήθεια Εξαφανισμένη

Ενώ βρισκόμαστε στην τελική ευθεία των Ευρωεκλογών της 26^ης Μαΐου 2019, με τις εθνικές βουλευτικές εκλογές να ακολουθούν στη συνέχεια, η “κατινίστικη”  φρασεολογία και η επιχειρηματολογία των διαφόρων κομματικών στελεχών, καταδεικνύουν τον ξεπεσμό του πολιτικού βίου και την ανικανότητα των κομμάτων εξουσίας, να προτείνουν αποτελεσματικά μέτρα πολιτικής για την επίλυση των οξύτατων κοινωνικοοικονομικών  προβλημάτων που ταλανίζουν τη χώρα.

Οι αρχηγοί των κομμάτων εξουσίας, δηλαδή του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, αποτελούν τους διευθυντές της κωμικοτραγικής ορχήστρας του εγχώριου κομματικού-πολιτικού κατεστημένου εξουσίας. Τα διαπλεκόμενα οικονομικά συμφέροντα των κομμάτων εξουσίας με το κύκλωμα των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, καθρεφτίζουν τα πλοκάμια του χταποδιού της διαφθοράς που παρεμποδίζουν τη χώρα να εισέλθει σε φάση ταχύρυθμης αναπτυξιακής διαδικασίας και το δημόσιο χρέος να καταστεί “διαχειρήσιμο-βιώσιμο” (viable). Σε συνθήκες καταβαράθρωσης της ανταγωνιστικότητας της εθνικής μας οικονομίας και φτωχοποίησης μεγάλων μαζών του ελληνικού πληθυσμού, η διαφθορά ζει και να βασιλεύει σε όλα τα κυκλώματα πολιτικοοικονομικής εξουσίας. Η πανέμορφη χώρα μας εξελίσσεται σε παράδεισο της ντόπιας  κλεπτοκρατίας και της ασύδοτης διαφθοράς.

Γράφει ο Δρ ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΜΒΟΥΚΑΣ

Τον Μάιο του 2010 η Ελλάδα δεσμεύτηκε με το πρώτο μνημόνιο λόγω κατάρρευσης των Δημοσίων Οικονομικών. Η αδυναμία της χώρας να ανταπεξέλθει στις τεράστιες δαπάνες εξυπηρέτησης του πελώριου δημόσιου χρέους, εξανάγκασε την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να προσφύγει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν), την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), λαμβάνοντας οικονομική βοήθεια ύψους 110 δις ευρώ (€). Η παταγώδης αποτυχία της ασκούμενης πρώτης μνημονιακής οικονομικής πολιτικής προκάλεσε μια άνευ ιστορικού προηγούμενου οικονομική κρίση, με κύρια χαρακτηριστικά την αναπτυξιακή οπισθοδρόμηση της εθνικής οικονομίας, την τρομακτική άνοδο της ανεργίας και την δραματική αύξηση του δημοσίου χρέους. Το πρώτο μνημόνιο διαδέχτηκαν το δεύτερο (Φεβρουάριος 2012) και το τρίτο μνημόνιο (Αύγουστος 2015), όπου οι ελληνικές κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υπέγραψαν επαχθέστατες δανειακές μνημονιακές συμβάσεις, που αποσκοπούσαν στην διάσωση των τραπεζών και την πειθαρχία των Δημοσίων Οικονομικών.

Αν και η Ελλάδα στα πλαίσια των τριών μνημονιακών δανειακών συμβάσεων έλαβε αστρονομική οικονομική βοήθεια, που δια στόματος Κλάους  Ρέγκλινγκ προέδρου του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας υπερέβη συνολικά τα 400 δις ευρώ, εντούτοις το δημόσιο χρέος της χώρας εξακολουθούσε να αυξάνεται με αχαλίνωτους ρυθμούς σε συνθήκες οξύτατης δυσπραγίας της ελληνικής οικονομίας. Στα λόγια, μετά τις 20 Αυγούστου 2018, η Ελλάδα εννοείται ότι βγήκε από τα μνημόνια. Στην πράξη όμως η Πατρίδα μας συνεχίζει να είναι σφιχταγκαλιασμένη με το κουαρτέτο, δηλαδή το ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, που από τον Αύγουστο του 2015 συναποτελούν τους τέσσερις εκπροσώπους των ξένων πιστωτών.

Το γιγαντιαίο δημόσιο χρέος της Ελλάδας και οι υπέρμετρες δαπάνες εξυπηρέτησής του συντελούν στην πλήρη εξάρτηση της χώρας από τους ξένους πιστωτές. Την περίοδο 2009-2018, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας όπως αυτό καθρεφτίζεται στο χρέος της κεντρικής κυβέρνησης από 298,5 αυξήθηκε στα 359 δις ευρώ (€), με αποτέλεσμα από 125,7% να φτάσει στο σημείο να αντιπροσωπεύει το 194,5% του ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν). Αν το 2012 δεν υπήρχαν τα δύο κουρέματα του χρέους της κεντρικής κυβέρνησης της τάξης των 138 δις €, το επίσημο δημόσιο χρέος της Ελλάδας θα ξεπέρναγε σήμερα τα 500 δις €. Δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε και το πελώριο βραχυπρόθεσμο χρέος της κεντρικής κυβέρνησης, όπως αυτό απεικονίζεται από το απόθεμα των εντόκων γραμματίων του ελληνικού δημοσίου, το οποίο την περίοδο 2010-2018 από μόλις 15,2 εξακοντίστηκε στα 814,2 δις €. Για το ζωτικής σημασίας ζήτημα του κολοσσιαίου βραχυπρόθεσμου χρέους της κεντρικής κυβέρνησης και την σιγή ιχθύος που μετά το 2010 τηρούν τα εκάστοτε κυβερνητικά μνημονιακά οικονομικά επιτελεία,  έχουμε αναφερθεί διεξοδικά σε προγενέστερες αναλύσεις μας από τις φιλόξενες σελίδες της Ελεύθερης Ώρας (20-8-2018, 14-12-2018, κ.λπ.).

Παράλληλα, η αδιαμφισβήτητη διαπίστωση ότι η χώρα αδυνατεί να πετύχει ικανοποιητικούς αναπτυξιακούς ρυθμούς, έστω της τάξης του 3%, πιστοποιεί τις σοβαρότατες παθογένειες της ελληνικής οικονομίες. Στις παθογένειες αυτές και ιδίως στην διαφθορά του πολιτικοοικονομικού συστήματος κρατικής εξουσίας, στις εκτεταμένες άνομες παραοικονομικές δραστηριότητες και στην πληθώρα αντιαναπτυξιακών κινήτρων στους διάφορους κλάδους οικονομικής δραστηριότητας, οφείλεται η διαχρονική αποδυνάμωση της ανταγωνιστικότητας του οικονομικού μας συστήματος και η αποσάθρωση του παραγωγικού ιστού. Η στατιστική διαπίστωση ότι την περίοδο 1970-2018, ο πρωτογενής αγροτικός τομέας και ο δευτερογενής τομέας της βιομηχανίας από 49,7% έφτασαν στο οικτρό σημείο να παράγουν μόλις το 17,5% του ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν), επιβεβαιώνει την διαχρονική καταβαράθρωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και την αποσύνθεση της παραγωγικής της βάσης. Σε ποια χώρα του κόσμου ο τριτογενής τομέας των υπηρεσιών παράγει το 82,5% του ΑΕΠ;

Τα διαθέσιμα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (ΓΛΚ) και της Τράπεζας της Ελλάδας (ΤΕ), συγκλίνουν στην αποκαρδιωτική διαπίστωση ότι κατά την διάρκεια του 2019 παρατηρείται σοβαρή επιδείνωση των κύριων εθνικολογιστικών-δημοσιονομικών μεγεθών. Οι ακόλουθες στατιστικές επισημάνσεις πιστοποιούν του λόγου το αληθές:

Διαπιστώσεις, Συνθήματα & Ευχολόγια = ΛΑΙΚΙΣΜΟΣ

Κάποτε το ζητούμενο ήταν η ελευθερία. Ιερός σκοπός και στόχος. Η ορμή, το πάθος και ο ενθουσιασμός δεν φτάνουν για να επιφέρουν την ελευθερία. Χρειαζόταν και ένα στρατηγικό μυαλό και σε εκείνα τα κρίσιμα χρόνια εμφανίστηκε ο Κολοκοτρώνης και μερικά ακόμα στρατηγικά μυαλά.

Εμφανιστήκαν όμως αμέσως και οι Κωλέτηδες και Μαυροκορδάτοι που έφεραν την επανάσταση στο χείλος της καταστροφής και το τίμημα σε αίμα και ζωές ανυπολόγιστο.

Κάποτε το ζητούμενο ήταν η κατάργηση του εργασιακού μεσαίωνα. Ιερός σκοπός και στόχος. Η ορμή, το πάθος και ο ενθουσιασμός δεν έφταναν για να επιφέρουν την αλλαγή. Χρειαζόταν θάρρος, παλληκαριά και επιμονή.

Γράφει ο Δρ Θεοφάνης Α. Τσαπικούνης

Την εποχή του Γκάντι αλλά και του Μαντέλα ο εχθρός ήταν σαφής και ξεκάθαρος. Ήταν οι Άγγλοι και η καταπιεστική συμπεριφορά τους προς ένα λαό με κουλτούρα όπως οι Ινδοί. Ήταν οι λευκοί και η εξευτελιστική συμπεριφορά των αποίκων προς τους ντόπιους που τους φερόντουσαν ωσαν να ήταν ζώα.

Παθός, όραμα, στρατηγική και συνέπεια είχαν ως αποτέλεσμα δυο μεγάλοι ηγέτες να ελευθερώσουν τον λαό τους χωρίς να πέσει τουφεκιά. Αυτό κάνει τον ηγέτη.

Σήμερα δεν υπάρχει εμφανής και ξεκάθαρος στόχος. Ζούμε ακριβώς ίδια και απαράλλακτη την εποχή του Μαρτίνου Λούθηρου.

Μια εποχή σκοταδισμού όπου η παπική εξουσία πουλούσε συγχωροχάρτια για να γεμίζει τα ταμεία της με την δήθεν συγχώρεση των αμαρτιών. Ένας άνθρωπος αντιστάθηκε και αφού έγραψε στο χέρι τα 95 σημεία του και τα αντέγραψε αρκετές φόρες, βγήκε και στα 1517 και τα θυροκόλλησε στην εξώπορτα του Μητροπολιτικού Ναού της Βιτεμβέργης στα λατινικά για να αναλάβουν φίλοι στην συνέχεια να μεταφράσουν και να  διαδώσουν.

Πόσο σημαντικό να σε καταλαβαίνουν μερικοί άνθρωποι.

Το μέλλον του ήταν δύσκολο πλέον αλλά αυτό ξεχωρίζει τους ηγέτες από τους τσαρλατάνους. Ένας άνθρωπος με διδακτορικό στην Φιλοσοφία και βαθύ γνωστής του ευαγγελίου.

Σήμερα, φαινομενικά όλα πάνε καλά και έχουμε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Σήμερα με τόσες πηγές πληροφόρησης ο καθένας έχει γνώση και άποψη. Έχει όμως γνώση; Υπάρχει γνώση στους νεοέλληνες;;;

Σήμερα φαίνεται πως είμαστε περισσότερο αγράμματοι και αμόρφωτοι σε σχέση με δυο αιώνες πριν. Σήμερα η ηθική μας, οι Αρχές και οι Αξίες μας είναι σε ελεύθερη πτώση.

Σήμερα, παλαιά κόμματα, νέα πολιτικά κόμματα, νέες πολιτικές κινήσεις, δήθεν πατριώτες και αγωνιστές έχουν επιδοθεί σε ένα κυνήγι ψήφων με πατριωτικές ιαχές, διαπιστώσεις, συνθήματα κ ευχολόγια. Το ίδιο μοτίβο κραταει σχεδόν 200 χρόνια τώρα με ελάχιστες εξαιρέσεις.

Κάτι με μεθοδολογία στα πλαίσια μιας στοχευόμενης πρότασης; Όχι βέβαια. Τα συνθήματα πουλάνε περισσότερο.

Άπειροι οι εραστές της καρέκλας που ευαγγελίζονται σωτηρίες και αποτίναξη του κατοχικού ζυγού.

Το να ανεβαίνεις σε ένα πλοίο για την Γάζα και να το επικαλείσαι για να αλιεύσεις ψήφους, είναι λαϊκισμός.

Το να πηγαίνεις στην Βόρεια Ήπειρο για την εξόδιο ακολουθία και σαράντα μέρες αργότερα στο μνημόσυνο και να ανεβάζεις σελφι και φωτογραφίες για να δουν οι άλλοι ότι ήσουν εκεί, είναι λαϊκισμός.

Το να έχεις εργαστεί στην Τράπεζα της Ελλάδος αλλά ο περισσότερος χρόνος να έχει λάβει χώρα στον συνδικαλισμό και να μην έχεις ιδέα τι ξοδεύει η χώρα σε μισθούς, συντάξεις και χρέος, άλλα να επικαλείσαι αγώνες και κεκτημένα για να αλιεύσεις ψήφους, είναι λαϊκισμός.

Το να ανεβάζεις διαφημιστικά σποτάκια με θέμα τους φόρους, την μετανάστευση των νέων στην Ευρώπη και την εγκληματικότητα για να αλιεύσεις ψήφους, είναι λαϊκισμός.

Το να λες ότι, όλοι μαζί, για όλους τους έλληνες, ήρθε η ώρα των πολλών και από την άλλη με ένα σπιτάκι του 1960 συν προσωπικά έξοδα συν ένα αυτοκινητάκι 20ετιας με 1498 κυβικά να του βγάζεις τεκμαρτό εισόδημα 13000 χιλιάρικα και να του βάζεις φόρο ενώ είναι άνεργος, ξεπέρνα τον λαϊκισμό, είναι αλητεία.

Το να ευαγγελίζεσαι ότι θα βελτιώσεις την καθημερινότητα των πολιτών χωρίς να έχεις ιδέα πως αυτή είναι και χωρίς στην πραγματικότητα να σε ενδιαφέρει, για να αλιεύσεις ψήφους, είναι λαϊκισμός.

Το να εμφανίζονται δήμαρχοι, περιφερειάρχες και αντι-, γενικοί γραμματείς, υπουργοί, γραμματείς και φαρισαίοι, μετά από μια φυσική καταστροφή (σεισμοί, πλημμύρες, χαλάζια στην γεωργία) αλλά να μην εμφανίζονται οι ειδικοί επιστήμονες και οι καθ υλην αρμόδιοι οι όποιοι θα έδιναν λύσεις και κατευθύνσεις, είναι λαϊκισμός.

Το να διαλαλείς ότι η 13η σύνταξη είναι στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ,  πως «ο συνταξιούχος πρέπει να γνωρίζει πως η σύνταξή του θα είναι στο ψηφοδέλτιο που θα πάρει», είναι λαϊκισμός αλλά και αλητεία, ξετσιπωσιά αλλά και εκβιασμός.

Το να πετάει ο ένας στον άλλον λάσπη και να παρασύρουν σε εντυπώσεις τον ψηφοφόρο για να αλιεύσουν ψήφους, είναι λαϊκισμός.

Το να σε παρακολουθεί ένας ολόκληρος λαός και να σε νομιμοποιεί κάθε τέσσερα χρόνια, σημαίνει ότι είναι  βουτηγμένος και βυθισμένος και εθισμένος στον ΛΑΙΚΙΣΜΟ.

Ένας ολόκληρος λαός βουτηγμένος και βυθισμένος και εθισμένος στον ΛΑΙΚΙΣΜΟ.

Οι περιφερόμενοι υποψήφιοι πρωθυπουργοί, βουλευτές, περιφερειάρχες, δήμαρχοι και σύμβουλοι, παρουσιάζουν τον εαυτό τους ως σωτήρα ως θαυματοποιό.

Μικροί, μεγάλοι, μανάδες, πατεράδες, παππούδες, υποψήφιοι περιφερειάρχες και αντιπεριφερειάρχες, υποψήφιοι δήμαρχοι και αντιδήμαρχοι έως και απλοί υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι άλλα και αυτοί για τα τοπικά, έχουν ξεχυθεί σε αναζήτηση και συλλογή ψήφων.

Είναι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ αυτό ;;; Είναι ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ αυτό ;;;

Και μετά τις εκλογές αποδεικνύονται στην συντριπτική τους πλειοψηφία ακατάλληλοι έως και ψεύτες και παλιάνθρωποι.

Και το να ζεις την καθημερινότητα, την γραφειοκρατία, τον θάνατο, την απόγνωση, την δυστυχία και να τους ψηφίζεις, ή να πιστεύεις τα ψέματα και να τα υπερασπίζεσαι, προφανώς είσαι πνευματικά καθυστερημένος.

Ολόκληρη η χώρα είναι βουτηγμένη/εθισμένη στον Λαϊκισμό. Ένα μικρόβιο που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πρώτη ελεύθερη Ελλάδα; Στην Οθωμανή περίοδο; Στο βυζάντιο; Στους αρχαίους έλληνες;

Κατά το 1821, εκείνη την μεγάλη  αφετηρία, το ξεκίνημα έγινε με έλληνες γεμάτους με λεβεντιά και ποτισμένους με αγάπη για τον τόπο. Όμως τα γεράκια δεν έχασαν ευκαιρία και εμφανιστήκαν στο προσκήνιο. Πήραν στα χέρια τους έναν ολόκληρο λαό αγράμματο και αμόρφωτο και τον εμβάπτισαν και εμπότισαν στον λαϊκισμό. Έκτατε ένας ολόκληρος λαός παραμένει βυθισμένος και εθισμένος στον λαϊκισμό, με ελάχιστες εξαιρέσεις.

Το σίγουρο είναι κάποιοι κερδίζουν και μάλλον το πολίτικό σύστημα. Συμφέρει στους χειραγωγούς και δημαγωγούς να συντηρούν τον λαϊκισμό.

Την ίδια στιγμή

Τα καρδιαγγειακά, ο καρκίνος, τα τροχαία, οι αυτοκτονίες κοστίζουν σε ζωές, πόσες ετησίως;;;

Η εγκληματικότητα ανθηρότατη επί των κυβερνήσεων πασοκ νδ και συριζα. Εγκληματικότητα που αγγίζει την νεολαία.

(Την ποινή των αναμορφωτικών μέτρων επέβαλε το Τριμελές Δικαστήριο Ανηλίκων Θεσσαλονίκης σε πέντε μαθητές λυκείου, που δρούσαν ως συμμορία και κατηγορούνται για σωρεία ληστειών σε χώρους της πανεπιστημιούπολης της Θεσσαλονίκης και στην παραλία της πόλης)

Ο ΛΑΙΚΙΣΜΟΣ υπογράφει την καταδίκη της Ελλάδας και πρέπει να απαλλαγούμε από αυτόν.

Ένας τρόπος θα ήταν ελληνική και πραγματική και αληθινή παιδεία. Όμως σύμφωνα με τον Κοντογιώργο (2019): Η παιδεία στη χώρα μας είναι βαθιά εγκιβωτισμένη σε μια αυστηρά καθεστωτική λειτουργία. Τόσο ως προς το περιεχόμενό της όσο και ως προς τις χρήσεις της. Ως περιεχόμενο είναι προσανατολισμένη σε μια αρχαΐζουσα διδασκαλία που δεν παρακολουθεί τις εξελίξεις, ενώ ιδεολογικά είναι αφιερωμένη ολοκληρωτικά στην υπηρεσία της εκφυλισμένης εκδοχής της αιρετής μοναρχίας. Καταγίνεται εξαντλητικά στην αγιολόγηση της κομματοκρατίας και, στο πλαίσιο αυτό, με προτεραιότητα στην αποδόμηση του ελληνισμού και της προοδευτικής του σημειολογίας. Ως προς τις χρήσεις της, αποτελεί κοινό μυστικό ότι η εκπαίδευση στην Ελλάδα λειτουργεί ως το μακρύ χέρι της κομματοκρατίας για την χειραγώγηση των νέων, για την αναπαραγωγή των στελεχών της και για τον ιδεολογικό εγκλεισμό της ελληνικής κοινωνίας στο αξιακό οπλοστάσιο του καθεστώτος. Σε όλες τις βαθμίδες του ελληνικού σχολείου επικρατεί η αρχή της ενιαίας σκέψης. Δεσπόζει ένας αγώνας χαρακωμάτων για να μην ανοίξει καμία χαραμάδα ελευθερίας της σκέψης και γνώσης που θα επιτρέψει την παραμικρή αμφισβήτηση της καθεστωτικής πραγματικότητας, που θα διδάξει το μέλλον με πρόσημο την πρόοδο. Αρκεί να αναφέρω μόνο ένα παράδειγμα. Οι νέοι μας διδάσκονται με επιτακτικό τρόπο ότι το σημερινό σύστημα της αιρετής μοναρχίας αποτελεί την ενσάρκωση της πιο ολοκληρωμένης εκδοχής της δημοκρατίας. Συγχρόνως, όταν παρουσιάζεται η ελληνική εκδοχή της, η ύλη περιορίζεται αυστηρά στην καταγραφή των συνταγματικών αρχών της. Ουδαμού απαντά η διερώτηση ως προς τις εφαρμογές των εν λόγω αρχών, δηλαδή ως προς το γεγονός ότι δεν υπάρχει ούτε ένα άρθρο του Συντάγματος που να μην παραβιάζεται από τους φύλακές του, το κομματικό σύστημα. Μεγάλοι πρωτεργάτες γι’ αυτό είναι οι θεράποντες των κοινωνικών επιστημών, από τους φιλοσόφους, τους συνταγματολόγους και τους πολιτικούς επιστήμονες έως τους κοινωνιολόγους και τους ιστορικούς.

Και όπως είπε και ένας σοφός φίλος:

Πρέπει να: ΚΟΣΚΙΝΙΖΟΥΜΕ  ΟΣΑ  ΑΚΟΥΜΕ  η  ΔΙΑΒΆΖΟΥΜΕ , ΓΙΑ  ΝΑ  ΕΝΤΟΠΙΖΟΥΜΕ  ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.

Αν ξεφύγουμε από τον ΛΑΙΚΙΣΜΟ τότε κι μόνο τότε θα μπορέσουμε σαν λαός να ανοίξουμε τα φτερά μας.

Διαπιστώσεις, Συνθήματα & Ευχολόγια = ΛΑΙΚΙΣΜΟΣ

Όλα αυτά συνιστούν το ΛΑΙΚΙΣΜΟ.